Mary's sofa cover - Το ριχτάρι της Μαρίας

Γεια σας και πάλι!

Τις προάλλες με επισκέφτηκε η ανηψιά μου και μου έφερε ένα καινούριο ριχτάρι, που χρειαζόταν ένα μικρό κόψιμο έτσι ώστε να εφαρμόζει στον γωνιακό καναπέ του σαλονιού της. Μαζί μ' αυτό έφερε μαζί και το προηγούμενο (ήδη κομμένο) , για να το χρησιμοποιήσω σαν οδηγό.

Αφού έριξα μια ματιά, είδα ότι η μοδίστρα που είχε αναλάβει να το φτιάξει, αν και επαγγελματίας, έδωσε ελάχιστη σημασία στη λεπτομέρεια και  ένα απαράδεκτο για τα δικά μου μέτρα αποτέλεσμα.

Με κάτι τέτοιες αφορμές θυμάμαι τον πατέρα μου να με συμβουλεύει από τα μαθητικά μου ακόμη χρόνια : " Όταν αναλαμβάνεις μια δουλειά, είτε είναι απλή είτε πολύπλοκη, πάντα να αφιερώνεις όσο χρόνο είναι απαραίτητος για να παραδώσεις κάτι άψογο!".  Κι αφού μ' όποιο δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις, όχι μόνο έγινα κι εγώ λεπτολόγος σαν κι εκείνον, το διασκεδάζω κιόλας!!

Η συγκεκριμένη μεταποίηση τον ήθελε το χρόνο της, το αποτέλεσμα ωστόσο είναι άψογο και νοικοκυρεμένο,  έτσι όπως θα το είχε φτιάξει κι ο πατέρας μου αν ήξερε να ράβει!  Φαντάζομαι ότι θα γελάσουν και τα μουστάκια του καθώς θα διαβάζει αυτή την ανάρτηση...

Η καλή όψη

Η ανάποδη όψη

Στην κορυφή του ανοίγματος μια σειρά ζιγκ ζαγκ για ενίσχυση

Λεπτομέρεια από το προηγούμενο ριχτάρι

Η δική μου μεταποίηση

Για να είμαι σίγουρη ότι δεν θα βρεθώ προ εκπλήξεως, έκανα μια μικρή πρόβα με ένα κομάτι τζην και προχώρησα μόνον αφού επιβεβαίωσα τις μετρήσεις μου.

Το ριχτάρι σιδερώθηκε και είναι έτοιμο να μπει στη θέση του!

Μιας και το σημερινό πρωινό αφιερώθηκε στις μεταποιήσεις, τέλειωσα με το κουραστικό ράβε-ξήλωνε για να φαρδύνω το πάπλωμα με τις κλεψύδρες. Τώρα που έχω το σωστό φάρδος μένει να φτιάξω άλλο ένα κομάτι για να το μακρύνω.

Σας χαιρετώ, 

Εύχομαι να είστε όλοι καλά!

Embroidered Bath Towel - Κεντημένη Πετσέτα Μπάνιου

Γεια σας!!

Χειμώνιασε πάλι, αχ αυτός ο Μάρτης θα μας γδάρει και φέτος!!
 Η συννεφιά, η βροχή και το κρύο μου χαλάν ολωσδιόλου τη διάθεση, με συνέπεια να μη θέλω να βγω από το σπίτι.
Ουδέν κακόν, όμως, αμιγές καλού αφού όταν δεν βγαίνεις, οι δουλειές της ημέρας κάποια στιγμή τελειώνουν και μένουν κάποιες ώρες ελεύθερες για να κάνεις και το κέφι σου!
Αυτό ακριβώς έκανα κι εγώ κι έτσι τέλειωσα την πετσετούλα που είχα αρχίσει προ διμήνου, εκείνη που είχα βρει εδώ: http://lavandaelilla.blogspot.gr/2014/01/tutorial-sfilato-su-asciugamano-con.html.
Σας την παρουσιάζω λοιπόν...

Σκέφτομαι τώρα να ξεκινήσω και τη δεύτερη πετσέτα που είχα αγοράσει μαζί με την παραπάνω. Καιρός να ψάξω για ένα ενδιαφέρον αζούρ.

Τα ξαναλέμε, να περνάτε όλοι καλά!!

Drawn thread embroidery (reweaving edges) - Ξέφτισμα αζούρ (στερέωμα κλωστών με ύφανση)

     Καλημέρα σ' όλους σας!!

Ναι, ναι, ξέρω ότι είμαι αδικαιολόγητη για τη μακρά απουσία, γι αυτό και δε θα προσπαθήσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου...

Εύχομαι καλή χρονιά σε όλους, με υγεία και χωρίς απρόοπτα...

     Το ότι δεν δημοσίευσα κάποια νέα ανάρτηση όλο αυτό τον καιρό, δεν σημαίνει βέβαια ότι έμεινα άπρακτη ή ότι δεν επισκεπτόμουν σχεδόν καθημερινά τις δικές σας σελίδες καθώς επίσης και άπειρες ενδιαφέρουσες σελίδες του printerest.

     Κατά τις εν λόγω επισκέψεις μου βρέθηκα σ' αυτή τη σελίδα http://lavandaelilla.blogspot.gr/ και ενθουσιάστηκα με αυτή την υπέροχη πετσέτα http://lavandaelilla.blogspot.gr/2014/01/tutorial-sfilato-su-asciugamano-con.html την οποία αποφάσισα να φτιάξω.  Η πετσέτα με τη φάσα Aida που την προμηθεύτηκα από το ΕΡΓΟΧΕΙΡΟ δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα, θα έλεγα μάλλον ότι με απογοήτευσε όταν τη σύγκρινα με αυτή την αφράτη πετσέτα της παραπάνω ανάρτησης.  Εκτός όμως από την υφή της, απαράδεκτη είναι και η πλαινή της ραφή, την οποία οπωσδήποτε θα αντικαταστήσω.  Μήπως άραγε φταίει το ότι είναι made in China ;

     Τα κεντήματα με ξεφτισμένες κλωστές  με έλκυαν πάντα, δίσταζα όμως να φτιάξω ένα, φοβούμενη ότι οι κομμένες κλωστές, όσο καλά κι αν ήταν στερεωμένες, κάποια στιγμή δεν θα άντεχαν το πλύσιμο και θα ξέφτιζαν καταστρέφοντας το εργόχειρο.  Για καλή μου τύχη, κατά τις περιηγήσεις μου στο internet ανακάλυψα μια τεχνική που λύνει το πρόβλημα αυτό άμεσα!

     Να πως:

     Όταν ξεφτίζεις τις κλωστές, δεν τις τραβάς όλες μέχρι την άκρη του υφάσματος. Ξεφτίζεις μόνο μία κλωστή μέχρι την άκρη  ενώ την επόμενη την ξεφτίζεις μέχρι εκεί που θα αρχίσει το κέντημα  και στη συνέχεια (με τη βοήθεια μιας βελόνας) ξαναυφαίνεις την άκρη της στο κενό που άφησε η προηγούμενη (βγαλμένη) κλωστή. Μ' αυτόν τον τρόπο, φτιάχνεις μια ούγια εκεί που αλλιώς θα βρίσκονταν κομμένες κλωστές. Αυτή την τεχνική τη βρήκα σ' αυτό εδώ το blog http://leealbrecht-amizades.blogspot.gr/2011/03/toalha-de-bandeja.html  όπου μπορείτε να βρείτε πολλές ενδιαφέρουσες αναρτήσεις.


   Στη συνέχεια σας παρουσιάζω τις φωτογραφίες που έβγαλα ενώ εργαζόμουν .

Ξεφτίζω δύο κλωστές μόνο

Με μια βελόνα περνώ μια κόκκινη διπλή κλωστή στη θέση των κλωστών που ξέφτισα, έτσι που στην άκρη να βρίσκεται η θηλειά της διπλωμένης κόκκινης κλωστής.

Ξεφτίζω τις επόμενες δύο κλωστές, όχι όμως μέχρι την άκρη του υφάσματος αλλά μέχρι εκεί που θα αρχίζει το αζούρ.

Περνώ τις άκρες των δυο ξεφτισμένων κλωστών μέσα από τη θηλειά της κόκκινης κλωστής και...

Τραβώ τη βελόνα έτσι ώστε οι ξεφτισμένες κλωστές να περάσουν στη θέση της κόκκινης κλωστής 

Βάζω τη βελόνα στην άκρη της ούγιας που δημιουργήθηκε και τεντώνω όσο χρειάζεται

Συνεχίζω υπομονετικά με τον ίδιο τρόπο...

ώσπου να έχω αυτό το αποτέλεσμα

   Έτσι θα έχω ένα εργόχειρο που δε θα ξεφτίσει ποτέ, όσες φορές κι αν το πλύνω ακόμη και στο πλυντήριο!

      Ελπίζω πως με τη  νέα εβδομάδα θα σας παρουσιάσω την πετσέτα τελειωμένη.

      Καλό σαββατοκύριακο, σας χαιρετώ όλους.

   Στέλνω ιδιαίτερα χαιρετίσματα σε σας κυρία Χρυσάνθη που απ' ότι μαθαίνω είστε τακτική επισκέπτρια της σελίδας μου.......

 

 

Hardanger Table Mat

This table mat was made last summer (just after the runner) as a present to my childrens' piano teacher, a very beloved person, who loves her job and all her students. My policy is never to give my handmade projects, especially the ones that has taken too much time to be finished. Although,  I broke the rule as I wanted my gift to express all my gratitude for the one year scholarship both my kids had won (my daughter three years ago and my son last year). I stiched their dedication on the inside of the edging .

Αυτό το πετσετάκι το έφτιαξα πέρυσι (ακριβώς μετά το runner)  για να το δωρίσω στην δασκάλα πιάνου των παιδιών μου, έναν αξιαγάπητο άνθρωπο που αγαπά πολύ τη δουλειά της και τους μαθητές της. Η πολιτική μου είναι να μη  δωρίζω ποτέ τα εργόχειρά μου , ειδικά αυτά που μου πήραν πολύ χρόνο για να ολοκληρωθούν. Ωστόσο παρέβην τον κανόνα καθώς  ήθελα το δώρο μου να εκφράζει την ευγνωμοσύνη μου για τις ετήσιες υποτροφίες που έδωσε και στα δύο παιδιά μου (στην κόρη μου πριν δύο χρόνια και στον γυιό μου πέρυσι). Στη μέσα μεριά του στριφώματος κέντησα  την αφιέρωση εξ  ονόματος των παιδιών μου.

My first project on hardanger

This is my very first project on hardanger. I found the design in an old Burda magazine and proceeded step by step - collecting all the needed information about the technique - in Picasa Albums related to hardanger.

Αυτό είναι το πρώτο μου εργόχειρο με την τεχνική hardanger που μοιάζει με αυτό που στην Ελλάδα αποκαλούμε λευκαδίτικο κέντημα . Βρήκα τα σχέδια σε ένα παλιό περιοδικό Burda και  προχώρησα βήμα-βήμα, συγκεντρώνοντας τις πληροφορίες - που μου ήταν απαραίτητες για την άγνωστη τεχνική - μέσα από τα σχετικά με το hardanger Picasa Albums