Mitered Corners - Λοξές Γωνίες

Καλή σας ημέρα!

Μην ανησυχείτε, είμαι πάρα πολυ καλά, παρά τις δύο αναρτήσεις στη σειρά!

Φαίνεται πως η άνοιξη με αναζωογόνησε  τα μάλα!!!

Ας το εκμεταλλευτώ λοιπόν, όσο κρατήσει....

Πολλές φορές στο παρελθόν έχω φτιάξει γωνίες με την παρακάτω τεχνική, και το νοικοκυρεμένο αποτέλεσμα μου αρέσει πάρα πολύ, καθώς δεν υπάρχουν καθόλου χοντράδες σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο.

Κάθε φορά όμως που πρόκειται να ασχοληθώ με το θέμα, πρέπει να ξαναψάξω οδηγίες στο internet για να φρεσκάρω τη μνήμη μου. Το έχω κάνει ήδη αμέτρητες φορές και έχω ξεχάσει τις λεπτομέρειες άλλες τόσες, γι αυτό αποφάσισα πως έφτασε η ώρα να φτιάξω τις δικές μου οδηγίες που θα είναι άμεσα διαθέσιμες.

Και ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν!

Έκανα ένα δείγμα με χαρτί αντί για ύφασμα και κατέγραψα τη διαδικασία σε δώδεκα βήματα με τρόπο που να είναι σαφής η διαφορά από το ένα βήμα στο άλλο.

Σας το παρουσιάζω ευελπιστώντας  πως ίσως φανεί χρήσιμο.

Σας χαιρετώ.
Να περνάτε όλοι καλά!!!

Sewing machine extension table - Τραπέζι επέκτασης ραπτομηχανής

Καλημέρα σε όλους σας!

Μετά από την επίσκεψή μου στη ΧΕΙΡΟΤΕΚΝΙΚΑ και τη γνωριμία μου με τις παπλωματούδες, ξεμυαλίστηκα και βάλθηκα ντε και καλά να βελτιώσω την τεχνική μου στο καπιτονάρισμα.

Ξεκίνησα ένα νέο έργο, άλλο ένα πάπλωμα σε ροζ αποχρώσεις (μια και το στοκ μου σε ροζ υφάσματα καλά κρατεί), που αποφάσισα να το καπιτονάρω κάνοντας δύο γαζιά, ένα αριστερά και ένα δεξιά από τις ραφές των τετραγώνων μου.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά προσπαθώ να κάνω κάτι παραπάνω. Στο πρώτο μου πάπλωμα έκανα μόνο τις κάθετες ραφές in the ditch, στο δεύτερο έκανα τις διαγώνιες και σε αυτό το τρίτο, που είναι και το μεγαλύτερο από τα προηγούμενα (140cmX110cm), οι φιλοδοξίες μου ξεπέρασαν τις δυνατότητες του εξοπλισμού μου.

Μετά από τρία γαζιά απογοητεύτηκα γιατί το βάρος του παπλώματος δεν άφηνε το ύφασμα να τροφοδοτείται ομαλά με αποτέλεσμα το μηκος της βελονιάς να μην είναι ομοιόμορφο.

Σταμάτησα προσπαθώντας να εντοπίσω το πρόβλημα και να το λύσω.

Θυμήθηκα ότι αυτό το πρόβλημα δεν το αντιμετώπισα ποτέ με τη ποδοκίνητη singer της μαμάς μου, προσαρμοσμένη σ' ένα λουστραρισμένο έπιπλο που άνοιγε προσφέροντας μια μεγάλη επιφάνεια εργασίας. Επίσης θυμήθηκα τα τραπέζια επέκτασης που χρησιμοποιούν οι quilters στο εξωτερικό. Άρχισα να σκέφτομαι την αγορά μιας τέτοιας επέκτασης.

Μα ποια αγορά;;!!

Στην ελληνική αγορά δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τέτοια πράγματα και φυσικά ούτε και προσφορά. Το κόστος αγοράς και μεταφορικών από το εξωτερικό, απαγορευτικό!!

Μετά από ψάξιμο για ιδέες στο internet, αποφάσισα να επιχειρήσω να φτιάξω το τραπέζι μόνη μου.

Την ιδέα βέβαια την πήρα από αυτό εδώ το video στο ΥouTube.

Από μια μάντρα με οικοδομικά υλικά προμηθεύτηκα ένα φύλλο μονωτικού αφρού διαστάσεων 4cmΧ60cmΧ250cm με κόστος 8 €. Ζήτησα να μου διαλέξουν και να μου κόψουν στη μέση ένα φύλλο που να είναι σε καλή κατάσταση, χωρίς γρατζουνιές και τσακισμένες γωνίες. Από το κόψιμο προέκυψαν δύο κομμάτια 4cmX60cmX125cm που για καλή μου τύχη, όταν τοποθετούνται το ένα πάνω στο άλλο, δίνουν ύψος 8cm, όσο ακριβώς είναι το ύψος του πλατώ της ραπτομηχανής μου. Επίσης σε αυτές τις διαστάσεις χώρεσαν στο εσωτερικό του αυτοκινήτου για τη μεταφορά τους στο σπίτι.

Ξεκίνησα βγάζοντας ένα πατρόν της μηχανής, αφού αφαίρεσα το αποσπώμενο συρτάρι της. Να σημειώσω εδώ πως τα πατρόν των δύο φύλλων είναι διαφορετικά. Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνεται το κάτω φύλλο που έχει μια ακόμη εγκοπή για να ταιριάζει ακριβώς στη βάση της μηχανής που είναι φαρδύτερη στο εμπρός μέρος της. 

Με μαχαίρι, κοπίδι, πολλή υπομονή και προσοχή  έκοψα τα κομμάτια και τα αφαίρεσα.

Μετά από κάποιες μικροδιορθώσεις έφτασα στο παρακάτω αποτέλεσμα.

Το Σαββατοκύριακο ο Καλός μου ανέλαβε να κολλήσει τα δύο κομμάτια μεταξύ τους με ηλεκτρικό πιστόλι θερμόκολλας. Αφού κόλλησε τα δύο μέρη μεταξύ τους, παρατήρησε ότι τα δόντια από την πίσω μεγάλη πλευρά έπρεπε να κοπούν και να κολληθούν στο κενό της εμπρός μεγάλης πλευράς έτσι ώστε το τραπέζι να έχει ένα τέλειο παραλληλόγραμο σχήμα.

Αφού έγινε κι αυτό, έφτιαξα ένα νέο πατρόν του πλατώ της μηχανής και έντυσα όλη την επιφάνεια του τραπεζιού με χοντρό μουσαμά που αγόρασα από το σούπερ μάρκετ, φροντίζοντας προηγουμένως να τον κόψω στα κατάλληλα σημεία.

Το τραπέζι επέκτασης είναι πανέτοιμο!!

Ευκαιρία να το δοκιμάσω!! 

Το μεσημέρι μετά το φαγητό, αφού πήγαν όλοι για ύπνο, μάζεψα στα γρήγορα την κουζίνα και έφερα το μισοτελειωμένο τελευταίο μου πάπλωμα.

Ξεκίνησα ελπίζοντας να μην είναι όλη η προσπάθεια μάταια.

Ω του θαύματος!!!

Το πάπλωμα γλυστράει πάνω στο μουσαμά σαν μετάξι!

Το μήκος της βελονιάς είναι ομοιόμορφο!!

Η δουλειά μου προχωράει άνετα, ανεμπόδιστα, γαζώνω χωρίς άγχος και ταλαιπωρία!!

Το καπιτονάρισμα έγινε πάρα πολύ καλό!

Με πήρε η νύχτα βέβαια, μα μπορούσα να σταματήσω; Η συνέχεια ήταν παιχνιδάκι. Έκοψα λοξό συνεχόμενο ρέλι και ρέλιασα το πάπλωμα, αυτή τη φορά στη μηχανή, χρησιμοποιώντας το ποδαράκι stitch in the ditch  από μια συλλογή με ποδαράκια που μου έκαναν δώρο ο Καλός μου και τα παιδιά μου τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν.

Όταν έχεις τα κατάλληλα εργαλεία, η δουλειά σου γίνεται εύκολα και γρήγορα.

Εδώ φαίνεται η διαφορά στο μήκος της βελονιάς πριν και μετά. Στην κάτω δεξιά γωνία οι βελονιές είναι πολύ μικρές γιατί το πάπλωμα δεν κινούνταν ομαλά.

Την επομένη ακολούθησε φωτογράφιση στον κήπο μας που έχει μεν πνιγεί στα αγριόχορτα, αποτελεί δε καλό φόντο για εξωτερικές λήψεις.

Το εμπρός μέρος του παπλώματος με το ρέλι ραμμένο in the ditch.

Το πίσω μέρος του ρελιού που ομολογουμένως χρειάζεται κάποια βελτίωση!

Είμαι πολύ ευχαριστημένη γιατί το αποτέλεσμα με αποζημίωσε.
Τώρα ποιος με κρατάει!!!

Σας φιλώ,

Να είστε όλοι καλά!!

Labels DIY - Φτιάχνω ετικετες

Καλή σας μέρα!

Χθες ασχολήθηκα με την εκτύπωση των ετικετών που χρησιμοποιώ στις κατασκευές μου.

Μετά από πολύ ψάξιμο στον ιστό και πολλές δοκιμές, κατέληξα σ' αυτόν τον τρόπο που μου εξασφαλίζει ετικέτες που δεν ξεφτίζουν και δεν καταστρέφονται  με το σιδέρωμα.

Στις πρώτες μου προσπάθειες εκτύπωνα την ετικέτα σε σιδερότυπο χαρτί, το οποίο στη συνέχεια μετέφερα πάνω σε γκρο κορδέλα ή σε φακαρόλα  με το σίδερο.
Πλεονέκτημα: η κορδέλα και η φακαρόλα  δεν ξεφτίζουν, Μειονέκτημα: η σιδερότυπη ετικέτα κολλά στο σιδέρωμα ή καταστρέφεται με τα πλυσίματα.

Στην τελευταία μου προσπάθεια τυπώνω την ετικέτα πάνω στο ύφασμα το οποίο έχω προηγουμένως σταθεροποιήσει με αράχνη. Μετά την αφαίρεση της αράχνης σιδερώνω την ετικέτα κολλώντας μεταξύ τους τις δύο πλευρές της.
Πλεονέκτημα: το ύφασμα δεν ξεφτίζει, η εκτύπωση δεν καίγεται με το σιδέρωμα και δεν καταστρέφεται με το πλύσιμο Μειονέκτημα: κανένα (μέχρι στιγμής)


Τα βήματα της εκτέλεσης:

1. Προετοιμασία του υφάσματος για εκτύπωση
2. Σχεδιασμός της ετικέτας
3. Εκτύπωση
4. Κόψιμο 
5. Δίπλωμα και σιδέρωμα

 Σας τα παρουσιάζω αναλυτικά παρακάτω:

1. Προετοιμασία του υφάσματος για εκτύπωση.

Χρησιμοποιώ λευκό σεντονόπανο 100% βαμβακερό για να αντέχει στο πλύσιμο και στο σιδέρωμα
Το σιδερώνω πολύ καλά και μετά κολλάω με το σίδερο τη θερμοκολλητική αράχνη. Την ιδέα μου την  έδωσε η keywoman σ' αυτή της την ανάρτηση.

2. Σχεδιασμός της ετικέτας.

 

Γι αυτό το σκοπό χρησιμοποιώ πάντα το Excel γιατί η δημιουργία πινάκων είναι πολύ πιο εύκολη απ' ότι στο Word.

Για να διευκολυνθώ στο κόψιμο και να έχω ολόισιες ετικέτες, σημαδεύω τα όρια των ετικετών τυπώνοντας τρεις κάθετες συνεχόμενες γραμμές για τις στενές πλευρές και μικρές γραμμούλες για τις φαρδιές πλευρές των ετικετών.

Σε παλαιότερες  προσπάθειες για να οριοθετήσω την κάθε ετικέτα τύπωνα όλο το περίγραμμά της, το οποίο στη συνέχεια έπρεπε να αφαιρέσω κόβοντάς το, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο.

 

3. Εκτύπωση.

 

 Τροφοδοτώ τον εκτυπωτή με το σάντουιτς υφάσματος-χαρτιού και τυπώνω στη βέλτιστη ποιότητα.
Αφήνω την εκτύπωση να ξεκουραστεί για να στεγνώσει καλά το μελάνι.

4. Κόψιμο.

 

Πάνω στην επιφάνεια κοπής κόβω τις φαρδιές πλευρές των ετικετών προσέχοντας να μην κόψω ως τις άκρες.

Στη συνέχεια κόβω τη μεσαία κάθετη γραμμή έχοντας έτσι δύο στήλες από ετικέτες που συνδέονται μεταξύ τους στη μια πλευρά. 

 

Τελειώνω κόβοντας και την άλλη πλευρά . Ετσι καταφέρνω να έχω ομοιόμορφες ετικέτες, χωρίς να παιδεύομαι κόβοντας καθεμιά ξεχωριστά.

Οι γραμμές από τα περιγράμματα στις στενές πλευρές θα κρυφτούν όταν η ετικέτα ραφτεί στο έτοιμο ρούχο.

 

5. Δίπλωμα και σιδέρωμα.

 

Στη συνέχεια αφαιρώ το χαρτί από την πίσω πλευρά κάθε ετικέτας, τη διπλώνω και τη σιδερώνω.

Οι δυο πλευρές τις κολλούν μεταξύ τους κι έτσι οι κομμένες άκρες δεν ξεφτίζουν. 

 

 

 

 

 

Πως σας φαίνονται;

 

Αν κάποια φίλη έχει μια καλύτερη ιδέα που θα ήθελε να τη μοιραστεί μαζί μας, πολύ θα ήθελα να τη δω.

 

 Σας χαιρετώ κι εύχομαι να είστε όλοι καλά!!!

  

Sweater tailoring - Χρυσό Ψαλίδι

Καλημέρα σε όλους σας!!

Όχι, όχι, δεν χάθηκα, εδώ ήμουν.

 

Ναι, δεν δημοσίευσα καμμιά νέα ανάρτηση, σας παρακολουθώ όμως όλους.

 

Ο λόγος της απουσίας μου είναι ο οίστρος τακτοποίησης που με κατέλαβε μετά τα Χριστούγεννα.Γι αυτό όμως θα σας μιλήσω σε επόμενη ανάρτηση.

 

Λίγο πριν τις γιορτές ο μεγάλος μου ανιψιός με παρακάλεσε να του στενέψω κάποια από τα ρούχα που είχε αγοράσει κατά την περίοδο μελέτης για τις πανελλήνιες, όταν είχε πάρει κάποια κιλάκια.

 

Όλα αυτά τα ρούχα δυστυχώς, τώρα που ξαναγύρισε στα συνηθισμένα του κιλά, του ήταν πολύ μεγάλα. Μεγάλο κρίμα να τα πετάξουμε ή να τα δώσουμε!

 

Μου ζήτησε λοιπόν να του τα στενέψω αν μπορώ.

Να σας πω την αλήθεια, προβληματίστηκα αρκετά. Το στένεμα ενός παντελονιού όχι μόνο στα πατζάκια αλλά και στη μέση είναι επίπονη προσπάθεια και απαιτεί πολλή δουλειά που ομολογώ δεν είχα τολμήσει να κάνω ποτέ. Όσο για τα πλεκτά πουλόβερ, με διακατείχε η ανησυχία από την μια ότι θα ξεφτίσουν αν τα κόψω κι από την άλλη ότι θα κοπούν τα γαζιά λόγω της ελαστικότητας του πλεκτού υφάσματος.

 

Μετά από ώριμη σκέψη, αποφάσισα πως αυτή ήταν η ευκαιρία μου να δοκιμάσω. Τι είχα να χάσω άλλωστε; Τα συγκεκριμένα ρούχα έστι κι αλλιώς ήταν άχρηστα. Μίλησα με τον ανιψιό μου για τις ανησυχίες και τις επιφυλάξεις μου κι αποφασίσαμε από  κοινού να το τολμήσουμε!

 

Ήρθε λοιπόν στο σπίτι φέρνοντας μια τσάντα ρούχα. Του ζήτησα να  φορέσει τα παντελόνια από την ανάποδη (το μέσα έξω) έστι ώστε να μπορέσω να βάλω καρφίτσες στη θέση των νέων ραφών.

Όσο για τα πουλόβερ, μου έφερε ένα που του ταίριαζε γάντι για να το χρησιμοποιήσω για οδηγό.

 

Η επιχείρηση χρυσό ψαλίδι ξεκίνησε!!

 

Η ερασιτέχνης μοδίστρα χρησιμοποιεί προς διευκόλυνσή της δικές της τεχνικές .

 

Ο μπλε υδατοδιαλυτός μαρκαδόρος γνωρίζει νέες δόξες.

Το κοπίδι-ροδάκι διευκολύνει το ίσιο κόψιμο.
Ναι, τα μανίκια ήθελαν κι αυτά κόντυμα αφού η μετατόπιση της πλαινής ραφής είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του μήκους τους.

Η καλή μου ραπτομηχανή διαθέτει ελαστικά γαζιά που αποδεικνύουν τελικά αβάσιμους τους φόβους μου περί κοψίματος των ραφών.

Διαθέτει επίσης βελονιές που μοιάζουν με κοπτοράπτη για την ενίσχυση του περιθωρίου ραφής.

Ακολουθεί το προσεκτικό κόψιμο της περίσσειας υφάσματος με το ψαλίδι.

Ω! τι ευτυχία! Δεν ξεφτίζει τίποτα! Η ραφή μου είναι άψογη.

Το όλο εγχείρημα στέφεται από επιτυχία!

 

Η ενθουσιασμένη ερασιτέχνης μοδίστρα στενεύει πουλόβερ κονταίνει μανίκια , στενεύει και κονταίνει παντελόνια και χαίρεται που τα καταφέρνει! H οικιακή οικονομία αναβιώνει στο τραπέζι της κουζίνας μου!

 

Ο νεαρός ανανέωσε την χειμερινή του γκαρνταρόμπα ανέξοδα, κι εγώ ένοιωσα πανευτυχής για δύο λόγους:

Ο πρώτος είναι ότι με πέταξαν στα βαθειά και όχι μόνο κατάφερα να μην πνιγώ αλλά έμαθα καλό κολύμπι.

Ο δεύτερος και σημαντικότερος είναι τα γλυκά λόγια που άκουσα  και το χαμογελαστό πρόσωπο του ανιψιού μου!!

 

Φωτογραφίες από τη μεταποίηση των παντελονιών ξέχασα να βγάλω, ωστόσο θα το κάνω όταν θα μου ξαναδοθεί η ευκαιρία !!

 

 

Σας χαιρετώ,

 

Εύχομαι να είστε όλοι καλά,

Εις το επανειδείν λοιπόν!!!

Σεντόνια με λάσχτιχο - Fitted sheet

Γεια σας!!

Σήμερα θα σας δείξω πως μεταποίησα απλά μονά σεντόνια σε σεντόνια με λάστιχο.

Η μητέρα μου είχε μονά αχρησιμοποίητα λευκά σεντόνια, που δεν συγκρίνονται με τα σημερινά του εμπορίου που είναι τόσο λεπτά ώστε να λιώνουν σε μικρό χρονικό διάστημα.

Μου χάρισε τέσσερα απ' αυτά γιατί ξέρει πως αγαπώ πολύ τα λευκά. Αφού τα δοκίμασα, ανακάλυψα το μόνο τους μειονέκτημα : ήταν κοντά και δεν έφταναν να καλύψουν όλο το μήκος του στρώματος.

Η μανούλα βέβαια είχε λύση και γι αυτό!

Μου έφερε ένα πέμπτο σεντόνι για να το κόψω σε λωρίδες και να μακρύνω τα υπόλοιπα τέσσερα.

Αφού έκανα την απαιτούμενη βόλτα στο διαδίκτυο για ιδέες, υπολόγισα το απαιτούμενο μήκος και φάρδος του υφάσματος με βάση το μέγεθος των στρωμάτων των παιδιών, δίπλωσα το ύφασμα στα τέσσερα  και έκοψα τις γωνίες, όχι μία μία, αλλά και τις τέσσερεις μαζί.

Έραψα στη μηχανή τη γωνία με γαλλική ραφή και προχώρησα με το στρίφωμα του σεντονιού. 

Λόγω της γαλλικής ραφής όμως προέκυψε πρόβλημα στο γάζωμα γιατί οι πολλές στρώσεις υφάσματος δημιουργούσαν μια απίστευτη χοντράδα που δεν μπορούσε να τη διαπεράσει η βελόνα. Για να την αποφύγω, έκοψα το περιθώριο ραφής πολύ κοντά στη ραφή (0,5 εκ.) και αφαίρεσα από μέσα όλες τις διπλωμένες στρώσεις του υφάσματος.

Ύστερα δίπλωσα ξανά το στρίφωμα και γάζωσα χωρίς πρόβλημα.

Μετά πέρασα λάχτιχο στο πρώτο σεντόνι χρησιμοποιώντας τη γνωστή μέθοδο της παραμάνας, η όλη διαδικασία ήταν πολύ χρονοβόρα καθώς η παραμάνα άνοιγε  που και που κι έπρεπε να την κλείνω για να συνεχίσω. Στα υπόλοιπα τρία εφάρμοσα την δικής μου έμπνευσης αδόκιμη μέθοδο της σακοράφας (!!) που αποδείχτηκε εξαιρετικά παραγωγική. Το μεγάλο της μήκος επέτρεπε να σουρώσω με τη μία πολύ περισσότερα εκατοστά υφάσματος απ' ότι με την παραμάνα, το δε πολύ μικρό της φάρδος, η κυρτή μύτη της και η έλλειψη κόμπου διευκόλυνε το πέρασμα από το τούνελ χωρίς σκαλώματα.

Πέρασα το λάσχτιχο στο μάτι της σακοράφας,

πέρασα τη μύτη της σακοράφας μέσα από την άκρη του λάστιχου,

τράβηξα το λάστιχο από την ελεύθερη άκρη που έτσι ασφαλίζει στο μάτι της βελόνας χωρίς κόμπο ούτως ώστε να περνά εύκολα από το τούνελ του λάστιχου.

Στερέωσα τις άκρες του λάστιχου με στενό ζικ-ζακ και το εγχείρημά μου έφτασε στο τέλος του.

Όχι μόνο αξιοποίησα τα κρυμμένα στην ντουλάπα σεντόνια αλλά ταυτόχρονα ανανέωσα τα ασπρόρουχα των παιδιών μου με μηδενικό κόστος!

Σας χαιρετώ,
Να είστε όλοι καλά!!!