Lined Drawstring Bags - Τσαντάκια πουγκιά

Χαιρετώ σας!

Χαζεύοντας στο διαδίκτυο βρήκα αυτά τα χαριτωμένα πουγκάκια που κέντρισαν το ενδιαφέρον μου γιατί η βάση που έχουν τα κάνει ευρύχωρα και τα βοηθά να στέκονται ωραιότατα χωρίς να πέφτουν.

 

Τα ρετάλια από τα σεντόνια που έφτιαξα το καλοκαίρι περίμεναν στο καλάθι να φανούν χρήσιμα. Για τη φόδρα χρησιμοποίησα ένα λινό στο χρώμα του ελεφαντοστού. 

 

Σ' ένα απόγευμα ήταν έτοιμα!

 

Οι διαστάσεις τους είναι μήκος 15 εκ., βάθος 10 εκ. και ωφέλιμο ύψος 20 εκ.. Μπορούν άνετα να χρησιμοποιηθούν για νεσεσέρ, εγώ προσωπικά τα προτιμώ για την μεταφορά των εσωρούχων σε μικρά ταξίδια.
Στο ένα από τα τρία εφτιαξα τα λουράκια από το ίδιο ύφασμα, στα άλλα δύο όμως προτίμησα να περάσω κορδόνι του εμπορίου που μου φάνηκε πιο εντυπωσιακό. 

Σας χαιρετώ,
Να είστε όλοι καλά!!




 

Travel bag for mom - Το τσαντάκι-πορτοφόλι της μαμάς

Καλημέρα σ' όλους σας!

Αυτές τις μέρες καταπιάστηκα με το ράψιμο όχι ενός αλλά δύο τσαντών-πορτοφολιών της μαμάς.

Ξεκίνησα φτιάχνοντας δύο διαφορετικές φόδρες, μια σε κόκκινο εμπριμέ και την άλλη σε μπλε ριγέ, προσθέτονας και τις τσέπες που μου ζήτησε η μαμά. Στη συνέχεια έκοψα δύο κομμάτια για τα δύο εξωτερικά από το μπατζάκι ενός παλιού τζην . Στο ένα απ' αυτά καμουφλάρισα  την πλαινή ραφή με μια διακοσμητική βελονιά σε κόκκινο χρώμα για να ταιριάζει με τη φόδρα (το άλλο δεν το έχω φτιάξει ακόμη).

Κάποια στιγμιότυπα από την κατασκευή της φόδρας

Η κόκκινη και η μπλε φόδρα.

Στο τέλος  έραψα τη φόδρα στο φερμουάρ του εξωτερικού κομματιού στο χέρι με τη βελόνα.

 Εβγαλα με νερό τα σημάδια που είχα κάνει με μπλε μαρκαδόρο, σιδέρωσα και ιδού....

Τώρα που έχω τελειώσει με τη φωτογράφιση, μπορώ να το δώσω στη μαμά μου που το περιμένει.
(Και να μην ξεχάσω να ράψω και το άλλο ....)

Σας χαιρετώ,
υγιαίνετε!!!!!

Create custom travel bag pattern- Φτιάχνω πατρόν για τσαντάκι στα μέτρα μου!

Χαίρετε άπαντες!!!

Είμαι πάρα, μα πάρα πολύ χαρούμενη που επέστρεψα μετά από τόσων μηνών απουσία!

 

Είχα βλέπετε πολύ σοβαρό λόγο που με κράτησε μακριά όχι μόνο από το blogging αλλά και από την συνηθισμένη καθημερινότητά μου. Τον Δεκέμβρη που μας πέρασε έπαθα στον αριστερό μου ώμο τενοντίτιδα η οποία (λόγω λανθασμένης αντιμετώπισης από τον ορθοπαιδικό) εξελίχτηκε σε παγωμένο ώμο, πράγμα που σημαίνει ένα πονεμένο χέρι κολλημένο στα πλευρά, αδύνατο να κάνει την οποιαδήποτε κίνηση. Πιο παγωμένος δε γινόταν!!  Για καλή μου τύχη με ανέλαβε ένας εξαιρετικός φυσικοθεραπευτής που κατάφερε, μετά από πέντε μηνών επίμονη και επίπονη (για μένα) προσπάθεια, να επαναφέρει τον ώμο μου. Βέβαια έχω αρκετό δρόμο ακόμη μπροστά μου μέχρις ότου ο ώμος πάψει να με πονάει και μέχρις ότου το μυαλό μου πάψει ν' ανησυχεί γι αυτόν!

Ωστόσο τώρα πια που το χέρι μου είναι λειτουργικό ξανά, μπορώ να καταπιαστώ με τις αγαπημένες μου ασχολίες, ράψιμο, πλέξιμο, κέντημα κλπ.

 

Η μανούλα μου, η οποία ευχαριστήθηκε σιδέρωμα κατά την διάρκεια της αναγκαστικής απραξίας μου, μου ζήτησε να της φτιάξω ένα τσαντάκι-πορτοφολάκι για να αντικαταστήσει το φθαρμένο που χρησιμοποιεί τώρα. Οι διαστάσεις λοιπόν είναι συγκεκριμμένες και υπάρχει σφοδρή επιθυμία για εσωτερικές τσέπες για τα γυαλιά της και το κινητό της.

 

Ξεκίνησα λοιπόν το ψάξιμο, χωρίς όμως να βρίσκω κάτι στις διαστάσεις που χρειαζόμουν. Για να μην το κουράζω λοιπόν αποφάσισα να μελετήσω την κατασκευή του πορτοφολιού έτσι ώστε να μπορώ κάθε φορά να φτιάχνω ένα πατρόν στις ζητούμενες διαστάσεις.

 

Με δεδομένα κάθε φορά τα: μήκος, ύψος, βάθος, φτιάχνω το ανάλογο πατρόν.
Υπολογίζω το ελάχιστο μήκος που πρέπει να έχουν τα δόντια του φερμουάρ και προσθέτω 10 με 15 cm για χάρη.
Προσθέτω πριν κόψω το ύφασμά μου περιθώριο ραφής. (Συνηθίζω να αφήνω 1 cm περίπου)
Τα Α1, Α2, Α3, Α4 θα κοπούν  για να σχηματιστούν οι τέσσερεις  ραφές ύψους,  που είναι αυτές με τις οποίες τελειώνει το ράψιμο του πορτοφολιού .

Τώρα σειρά έχει το κόψιμο του τζήν υφάσματος που ζήτησε η μανούλα  και η αναζήτηση κάποιου ωραίου βαμβακερού για φοδράρισμα.

Σας χαιρετώ!

Υγιαίνετε!! (Να μην το ξεχνάμε!)

 

Amelie Bag

Μιας και το καλοκαιράκι πλησιάζει, σκέφτηκα να φτιάξω δύο τσαντάκια από ύφασμα που μυρίζει θάλασσα, το πατρόν για τα οποία αγόρασα από εδώ.

Η πρωτοτυπία τους είναι ότι εκτός από τις δύο  εσωτερικές τσέπες (μικρή και μεγάλη) έχουν και δυο εξωτερικές τσέπες στην εμπρός πλευρά τους.

Οι οδηγίες ήταν πολύ λεπτομερείς με πολλές φωτογραφίες κι έτσι όλη διαδικασία εξελίχτηκε χωρίς προβλήματα, αν εξαιρέσω τα κατατρυπημένα μου δάχτυλα από την προσπάθεια να καρφιτσώσω πολλές στρώσεις από ενισχυμένα υφάσματα.

Αυτή τη φορά έκανα και κάτι νέο, χρησιμοποίησα μαγνητικά κουμπώματα που, όπως και να το κάνεις, δίνουν μια επαγγελματική απόχρωση στο αποτέλεσμα.

Η μια από τις δύο κατοχυρώθηκε ήδη από την κόρη μου, όσον αφορά τη δεύτερη, κάποια δεσποσύνη έχω στο μυαλό μου.

Ρίξτε κι εσείς μια ματιά!!

Εδώ φαίνεται η εξωτερική τσέπη.

Σας χαιρετώ, να περνάτε όλοι καλά!!

Elina's postman bag - Η τσάντα της Ελίνας

Το δώρο για την Ελίνα, τη μικρή μου βαφτισιμιά, είναι έτοιμο!

Mια τσαντούλα ώμου σε παιχνιδιάρικα χρώματα, ό,τι πρέπει για μια γλυκειά έφηβη.

Το βασικό χρώμα της είναι ζαχαρί.  Οι λουλουδάτες εξωτερικές τσέπες έχουν μια πιέτα που τους δίνει βάθος, όπως και η εσωτερική τσέπη που έχει τρεις συνολικά θέσεις, δύο αρκετά μεγάλες για να χωρούν κινητό και μια στενή για μολύβι ή στυλό.

Το άνοιγμα της τσάντας ασφαλίζει με φερμουάρ σε λουλουδάτο ύφασμα ενώ το φούξια πουά καπάκι κλείνει πάνω στις τσέπες με μεταλλικά κουμπώματα της Prym.

Το λουρί του ώμου, ζαχαρί από τη μια μεριά, φούξια πουά απ' την άλλη,  μεγαλώνει ως τα 120 εκ.
Ο πάτος είναι φούξια πουά , η φόδρα πράσινο-άσπρο καρώ.
Οι διαστάσεις είναι Υ19 Χ Μ28 Χ Π 7 εκ.

Περιμένω να δω την αντίδρασή της τη Μεγάλη Πέμπτη που θα την επισκεφθούμε με τους Πασχαλινούς μπουναμάδες της!

Σας αφήνω τώρα, πηγαίνω ν' ασχοληθώ με λίστες για τα ψώνια, καθάρισμα σπιτιού, κήπου, έλεγχο στα μοτέρ, στις σούβλες, παραγγελία του αρνιού και του κοκορετσιού....

Ουφ!... Κουράστηκα ήδη!

 Εύχομαι σε όλους μας Καλό Πάσχα !!!

A new bag - Μια καινούρια τσάντα

Γεια σας!

 Αυτή τη φορά εμπνευσμένη από διάφορες αναρτήσεις σε πολλά blogs, εγχώρια και μη, σχεδίασα μια τσάντα για τη μικρή μου δεκαεξάχρονη βαφτισιμιά, που λατρεύει τις τσάντες.

Με την ευκαιρία χρησιμοποίησα τα νεοαποκτηθέντα μου υφάσματα καθώς κι ένα ζαχαρί λινό που βρήκα στο κέντρο 2 ευρώ το μέτρο μόνοοοο! Προμηθεύτηκα ακόμη πριτσίνια και κουμπώματα (της Prym) για ένα πιο επαγγελματικό και ενδιαφέρον αποτέλεσμα.

 Ο σχεδιασμός των πατρόν καθώς και το κόψιμο μου πήραν πολύ περισσότερο χρόνο απ' όσο υπολόγιζα γιατί σεβάστηκα το ρητό που έλεγε η γιαγιά μου σε τέτοιες περιπτώσεις : " δύο φορές μέτρα, μία κόψε".  Για την ακρίβεια εγώ κόβω δύο φορές: μια φορά κόβω την ενίσχυση ακριβως στις διαστάσεις του πατρόν, την κολλάω στο ύφασμα και μετά κόβω τα περιθώρια ραφής στο ύφασμα μετρώνας με το χαρακάκι . Αυτός ο τρόπος με βολεύει πολύ στο καρφίτσωμα γιατί το μόνο που έχω να κάνω είναι να ταιριάξω τις άκρες των δύο υφασμάτων. Έτσι αποφεύγω τις πολλές χοντράδες αφού τα περιθώρια ραφής δεν είναι ενισχυμένα. 

 

Επειδή όμως η κούραση και η βιασύνη είναι κακοί συμβουλάτορες, το έκανα το λάθος μου σιδερώνοντας την ενίσχυση του καπακιού της τσάντας (αυτό το φούξια με τις στρογγυλάδες)  σε λάθος ύφασμα!!

Ευτυχώς το κατάλαβα και το ξεκόλλησα αμέσως για να διαπιστώσω ότι η κόλλα της ενίσχυσης είχε μείνει πάνω στο ύφασμα. Δεν πτοήθηκα όμως και σκέφτηκα να διορθώσω το κακό κολλώντας την μη αυτοκόλλητη πια ενίσχυση στο σωστό κομμάτι υφάσματος  χρησιμοποιώντας την "αράχνη" για το απλικέ. Για καλή μου τύχη, το κόλπο δούλεψε.

Ξεκίνησα και το ράψιμο και βρίσκομαι λίγο πριν από το τέλος. Σας αφήνω για τώρα, περιμένω σήμερα το βράδυ τους νονούς της κόρης μου.......

Καλά να περνάτε!

Bag and Pouch - Τσάντα και τσαντάκι

 

Το ασπρόμαυρο ύφασμα με το βιολί και τις παρτιτούρες το αγόρασα με βασικό σκοπό να φτιάξω μια τσάντα για την δασκάλα μουσικής των παιδιών μου που λατρεύει όλα τα αντικείμενα με μουσικό θέμα.

Αφού έκανα τα πειράματά μου φτιάχνοντας τις προηγούμενες τσάντες (και αφού το ύφασμά μου σχεδόν εξαντλήθηκε!) καιρός ήταν να φτιάξω την τσάντα που σκόπευα εξ αρχής.

Αυτή τη φορά σχεδίασα μόνη μου το πατρόν μετρώντας και συγκρίνοντας τα μεγέθη τσαντών μου που με έχουν βολέψει κατά καιρούς. Πρόσθεσα επίσης και σκληρό πάτο ντύνοντας ένα χοντρό χαρτόνι με το ύφασμα της φόδρας.

Την ιδέα με τους φιόγκους την πήρα από κάποια φωτογραφία στο διαδίκτυο. Με το τελευταίο κομμάτι που απέμεινε από το ύφασμά μου έφτιαξα το μικρό τσαντάκι για τα καλλυντικά με τις οδηγίες που βρήκα εδώ.

 

Περιττό να σας πω ότι η δασκάλα μας ενθουσιάστηκε!!

 

 

Sewing a granny's bag - Ράβοντας την 'τσάντα της γιαγιάς'



 

Εδώ είμαι πάλι! Με μια καινούρια μικρή τσαντούλα που δοκίμασε τις ικανότητες τις δικές μου μα και της ραπτομηχανής μου.

 

Την ιδέα και το πατρόν τα βρήκα εδώ , τα μετέφρασα με τη βοήθεια του translator και ιδού το αποτέλεσμα.

 

Αυτή τη φορά η εσωτερική τσεπούλα ήταν πολύ εύκολη στην κατασκευή της, οι πιέτες όμως δυσκόλεψαν το ράψιμο καθώς το σάντουιτς υφασμάτων που προέκυψε ήταν πολύ χοντρό.  Η καλή μου ραπτομηχανή δεν έχει αποσπώμενο πλατώ κι έτσι η ραφή των καμπύλων μερών και το τελευταίο γαζί που συνέδεε το λουρί με το κύριο μέρος της τσάντας ήταν μια μικρή οδύσσεια.

 

Τελικά, παρά τα κατατρυπημένα δάκτυλα, κατάφερα και τη βρήκα την Ιθάκη μου...

 

 

Sewing a hobo bag - Ράβοντας μια τσάντα πουγκί...

Γειά σας! Τις τελευταίες δυο μέρες ασχολήθηκα με μιαν άλλη ξεχασμένη αγάπη, τη ραπτική και συγκεκριμένα με το ράψιμο μιας υφασμάτινης τσάντας.

Το πατρόν και τις οδηγίες τα αγόρασα σε μορφή PDF από το e-shop μιας ρωσίδας blogger, της Kate που με έχει εντυπωσιάσει πάρα πολύ με τις ωραιότατες δημιουργίες της, τις αναρτημένες στο blog της. Ρίξτε μια ματιά, είναι καταπληκτική πηγή έμπνευσης.

Τα υφάσματα και την αυτοκόλλητη ενίσχυση τα αγόρασα από το κέντρο της Αθήνας ενώ τα κουμπάκια, το φερμουάρ, το στρογγυλό λάστιχο, βελόνες για τη ραπτομηχανή  και κλωστή από τα καταστήματα της γειτονιάς μου.

Βέβαια, ο εξοπλισμός του εργαστηρίου (!?!?) μου είναι μηδαμινός. Δεν έχω ούτε ραπτομηχανή, ούτε επιφάνεια κοπής ούτε ρόδα-κόφτη, ούτε κι εργαστήριο τελικά.  Επειδή όμως α) είμαι ερασιτέχνης και αυτοδίδακτη β) είναι δύσκολοι καιροί για επενδύσεις και γ) όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι "πενία τέχνας κατεργάζεται", δεν πτοήθηκα και  χρησιμοποίησα το τραπέζι της κουζίνας μου, την επιφάνεια κοπής που χρησιμοποιούμε στο σπίτι (αγορασμένη από το ΠΛΑΙΣΙΟ, με διαστάσεις μόνο 30 εκ. Χ 22 εκ.), το κοπίδι μας και φυσικά τη ραπτομηχανή της μαμάς μου (επισκεπτόμενη το πατρικό μου σπίτι με όλα τα απαραίτητα υπo μάλης ...).

Ομολογώ ότι η ραφή του φερμουάρ της εσωτερικής τσέπης δεν πέτυχε με την πρώτη προσπάθεια γιατί είχα κολλήσει την αυτοκόλητη ενίσχυση στο ύφασμα  της τσέπης με αποτέλεσμα το κομμάτι αυτό να είναι ωραιότατο και ευπαρουσίαστο, ενώ η φόδρα της τσάντας που θα ήταν ορατή έκανε τραβήγματα που δεν διορθώνονταν ούτε με το σιδέρωμα. Αφού ξήλωσα τα γαζιά με μεγάλη υπομονή, κόλλησα την ενίσχυση στο κομμάτι της φόδρας, έραψα και αποζημιώθηκα από το αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι ότι κάποια μυστικά τα μαθαίνει κανείς με το δύσκολο τρόπο !!

Δε σας κρύβω ότι έκανα κι άλλα λάθη που είχαν σαν αποτέλεσμα η δική μου τσάντα να μην είναι ακριβώς ίδια με το πρωτότυπο, όμως δεν είναι κακή, έχει τη δική της προσωπικότητα !

Κι ενώ κατά τη δεύτερη μέρα στο πατρικό μου ήθελα μόνο πέντε λεπτά γάζωμα για να τελειώσω και να απολαύσω το έργο μου, .. κρακ... κόβεται ο ιμάντας της μηχανής!... Όπως θα καταλάβατε, η ραπτομηχανή της μαμάς μου είναι μια σαραντάχρονη, πλην όμως αξιοπρεπέστατη και καλοδιατηρημένη ποδοκίνητη SINGER, που κάνει απλό γαζί και τεσσάρων ειδών zigzag. Ευτυχώς που το μυαλό μου δούλεψε αστραπιαία και έλυσα το πρόβλημα με ένα καλσόν της μαμάς..