Κρητικό κοπανέλι - Cretan Bobbin lace

 

 

 

Γεια σας!

Χθες το απόγευμα, η μητέρα μου κι εγώ πήραμε το καφεδάκι μας καλεσμένες στο Σύλλογο Φίλων Διασώσεως και Διαδώσεως του Κοπανελιού Η "ΧΡΙΣΤΙΝΑ"
 

Η δασκάλα μας η κυρία Χριστίνα μαζί με την ομάδα της, βοηθούς και δασκάλες κοπανελιού και άλλων τεχνικών, καθώς και με μαθήτριές της παλιές και νέες, μας υποδέχτηκαν με το χαμόγελο στο στόμα.

Να σας συστήσω την κυρία Χριστίνα, τη Δασκάλα μας, που εδώ και περισσότερα από τριάντα χρόνια μοχθεί για να διασώσει και να διαδώσει μια παλιά τέχνη, το Κρητικό Κοπανέλι.

Έτσι χαμογελαστή τη γνώρισα κι έτσι χαμογελαστή τη βρίσκω κάθε φορά που βρισκόμαστε!.

Σας παραθέτω κάποια από τα  έργα  τα οποία εκτίθενται στα γραφεία του συλλόγου,  όπου παραδίνονται μαθήματα όχι μόνο κοπανελιού αλλά και άλλων τεχνικών πλεξίματος δαντέλας.



Νυφικά γάντια, έργο της κυρίας Χριστίνας

Το ντοσιέ, ντυμένο κι αυτό με μια υπέροχη δαντέλλα

Ένα λουλούδι.

Λεπτομέρεια από το κάλυμμα του σώματος καλοριφέρ.

Βραχιόλια..

Κολιέ με ασορτί σκουλαρίκια..

Μια κασετίνα γεμάτη υπέροχα δακτυλίδια..

...που κοσμούν τα χρυσά δάκτυλα της κυρίας Χριστίνας..
εδώ ένα ασημογκρί

κι εδώ ένα εκρού

Η μπλούζα της κυρίας Χριστίνας διακοσμημένη με μια υπέροχη δαντέλλα. Ακόμη και η αλυσίδα των γυαλιών της αποτελείται από μικρά φυλλαράκια που τόσο πολύ τα αγαπά!

Λεπτομέρεια από το πέτο της ζακέτας της....

..διακοσμημένο κι αυτό με φυλλαράκια.
 

Φουλάρι φτιαγμένο από τα χέρια της κυρίας Ελένης Δαφνή

Εσάρπα, εμπνευσμένη από ρώσικο σχέδιο,  εκτελεσμένη από την κυρία Τασία Δαφνή.

Νυφικά στέφανα φτιαγμένα από τα χέρια της κυρίας Χριστίνας



Ανθοδέσμη της κυρίας Χριστίνας

Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα αριστουργήματα που έχω κατά καιρούς δει σε εκθέσεις του συλλόγου.
Τα έργα είναι τόσο λεπτεπίλεπτα κι αραχνούφαντα, με δοσμένη τόση πολλή σημασία στη λεπτομέρεια, που νομίζεις ότι δεν τα έχει αγγίξει ανθρώπου χέρι.

 

Συγχαρητήρια σε όλες σας, δασκάλες, βοηθούς και μαθήτριες.

Σας ευχομαι να παίρνετε κουράγιο από την αποδοχή μας και την αγάπη μας και να συνεχίζετε το πολύτιμο έργο σας.


Κι εδώ τολμώ να σας δείξω κάποια από τα κομμάτια που έφτιαξα κι εγώ μαθητεύοντας δίπλα στην κυρία Χριστίνα το χειμώνα 1988 - 89 στο Μουσείο Λαικής Τέχνης και Παράδοσης Αγγελικής Χατζημιχάλη στην Πλάκα, όσο ήμουν ακόμη φοιτήτρια και είχα καλλιτεχνικές ανησυχίες και πολύ ελεύθερο χρόνο!

 

 Σήμερα το πρωί ξέθαψα τους φακέλους μου και βρήκα σημειωμένες  τις ημερομηνίες, που πολύ αμφιβάλω αν θα τις θυμόμουν μετά από τόσα χρόνια.

 

Εδώ οι στροφές

Τα πρώτα μικρά έργα μου

Η πρώτη γωνία, την έχω χαρακτηρήσει "το πρώτο έργο" , φτιαγμένο με νήμα #80 τον Φλεβάρη του 1989.

Κι αυτό είναι το ένα πετσετάκι από τα δύο που φτιάξαμε η μαμά και εγώ (ένα η καθεμιά)

Στο κουσούνι μου υπάρχει άλλο ένα έργο που έμεινε μισοτελειωμένο όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν. Ελπίζω ότι, τώρα που μεγαλώνουν τα παιδιά, θα  βρώ ίσως χρόνο να ασχοληθώ μ' αυτό.

 

Μακροσκελής αυτή η ανάρτηση, ωστόσο αυτό το μικρό αφιέρωμα στο κρητικό κοπανέλι ήταν τουλάχιστον χάρμα οφθαλμών!

 

Προς το παρόν σας χαιρετώ, να είστε όλοι καλά!

 

More envelope pillowcases - Κι άλλες μαξιλαροθήκες-φάκελοι

Χαιρετώ σας!

Το περασμένο Σάββατο το πρωί  ξυπνήσαμε όλοι ξεπαγιασμένοι κάτω από τις πικεδένιες κουβέρτες μας. Συμφωνήσαμε πως ήρθε η ώρα να βγάλουμε τα καλοκαιρινά και να στρώσουμε τα χειμωνιάτικα στα κρεβάτια μας.

Άλλο που δεν ήθελα εγώ, για να εμφανίσω επιτέλους τις καινούριες μου μαξιλαροθήκες!

Οι παπλωματωθήκες μας, αγορασμένες από το ΙΚΕΑ, συνοδεύονται από ασορτί μαξιλαροθήκες, που ταίριαζαν με τα παλιά μας μαξιλάρια μα δυστυχώς είναι πολύ μικρές για τα καινούρια που αγοράσαμε πριν δύο χρόνια. Έως και πέρσυ, χρησιμοποιούσαμε άλλες μονόχρωμες μαξιλαροθήκες που, ταίριαζαν μεν, δεν ήταν σεταρισμένες  δε.

Και η αλήθεια είναι ότι στην κρεβατοκάμαρα μου αρέσουν πολύ τα σεταρισμένα στρωσίδια!

Κι αφού φέτος το καλοκαίρι πήρα τον αέρα της μαξιλαροθήκης και καθώς οι περιστάσεις ήταν ευνοϊκές για απασχόληση χεριών και μυαλού, έφτιαξα νέες μεγάλες μαξιλαροθήκες χρησιμοποιώντας τις παλιές κοντές θήκες για την ασορτί φάσα και για το κυρίως μέρος μονόχρωμα μονά σεντόνια. Από κάθε σεντόνι διαστάσεων 150 εκ. Χ 240 εκ. , έφτιαξα ακριβώς τέσσερις μαξιλαροθήκες φακέλους.

Έφτιαξα μπλε και κόκκινες πουά (τέσσερις από κάθε χρώμα) για τις παπλωματοθήκες. Μεταξύ φάσας και κυρίως θήκης πρόσθεσα στενό λευκό ρέλι.

Έφτιαξα δύο μπλε με πράσινη φάσα και δύο πράσινες με μπλε φάσα, έτσι για να υπάρχουν. Μεταξύ φάσας και κυρίως θήκης πρόσθεσα φαρδύτερο ρέλι από άσπρο ύφασμα με παιδικά σχέδια.

Οι φάσες κάθε ζευγαριού είναι κομμένες πανομοιότυπες.

Εδώ έκανα άλλη μια μικρή παρέμβαση.

Το κάτω μέρος της παπλωματοθήκης έχει ένα άνοιγμα για να μπαίνει και να βγαίνει το πάπλωμα, χωρίς όμως φερμουάρ ή κουμπιά για να κλείνει. Έβαλα σούστες prym που μου βρίσκονταν στο κουτί με τα υλικά  μου και ιδού.. Το άνοιγμα τώρα παραμένει κλειστό και κρατά το πάπλωμα στη θέση του, εμποδίζοντάς το από το να κρέμεται έξω και να κάνει όλο το δωμάτιο να φαινεται ακατάστατο.


Έστρωσα τα κρεββάτια μας  καμαρώνοντας σαν γύφτικο σκερπάνι..

  Αυτό είναι το κρεβάτι του μικρού, στολισμένο με ασορτί στρογγυλό μαξιλάρι.

Κι αυτό είναι το δικό μου κρεβάτι.

Κι εδώ το άνοιγμα στο κάτω μέρος, κλειστό και νοικοκυρεμένο.

Περίμενα πως και πως το βράδυ για να χουζουρέψω μέσα στην πουπουλένια θαλπωρή!...

Καλά να περνάτε όλοι!

Saying goodbye to summer! - Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι!

Γεια σας!

Την Παρασκευή που μας πέρασε, ο καιρός είχε αγριέψει για τα καλά, έβρεχε ολημερίς, η θερμοκρασία είχε πέσει αισθητά κι εγώ προσπαθούσα να βγάλω απ' το μυαλό μου την επιτακτική ανάγκη να βγάλω τα χειμωνιάτικα ρούχα και να μαζέψω τα καλοκαιρινά, μια δουλειά από τις ελάχιστες που πραγματικά σιχαίνομαι.

Αδιαφορώντας για το επερχόμενο φθινόπωρο, για να αναβάλω τ' αναπόφευκτα και να επιμηκύνω όσο το δυνατόν το καλοκαίρι, ξεκίνησα να μαγειρέψω γεμιστά. Στο ψυγείο είχα πολλές μελιτζάνες και  γινωμένες ντομάτες καθώς και πιπερίτσες από τον κήπο της κουμπάρας μου στην Εύβοια. Έφτιαξα τα γεμιστά μου και τα φούρνισα.

Όταν τέλειωσα και με το καθάρισμα της κουζίνας κι έκατσα να πιω το καφεδάκι μου, έριξα μια ζακετούλα στην πλάτη μου γιατί με τα χέρια στα νερά τόση ώρα, μια δροσιά την ένοιωθα.....

 

Το βραδάκι που μαζευτήκαμε να φάμε, η οικογένεια αναφώνησε σύσσωμη:
"Καλά βρε μάνα, γεμιστά έφτιαξες με τέτοιο καιρό; Χάθηκε μια σουπίτσα;"

Το πήρα απόφαση πως το καλοκαίρι έφυγε. Ας καλοδεχτώ το φθινόπωρο κι ας με ψυχοπλακώνει...

Καλό μας φθινόπωρο,

Να είστε όλοι καλά!!


Α! Την επομένη μαγειρέψαμε κοτόσουπα!!!!

 

Lined Drawstring Bags - Τσαντάκια πουγκιά

Χαιρετώ σας!

Χαζεύοντας στο διαδίκτυο βρήκα αυτά τα χαριτωμένα πουγκάκια που κέντρισαν το ενδιαφέρον μου γιατί η βάση που έχουν τα κάνει ευρύχωρα και τα βοηθά να στέκονται ωραιότατα χωρίς να πέφτουν.

 

Τα ρετάλια από τα σεντόνια που έφτιαξα το καλοκαίρι περίμεναν στο καλάθι να φανούν χρήσιμα. Για τη φόδρα χρησιμοποίησα ένα λινό στο χρώμα του ελεφαντοστού. 

 

Σ' ένα απόγευμα ήταν έτοιμα!

 

Οι διαστάσεις τους είναι μήκος 15 εκ., βάθος 10 εκ. και ωφέλιμο ύψος 20 εκ.. Μπορούν άνετα να χρησιμοποιηθούν για νεσεσέρ, εγώ προσωπικά τα προτιμώ για την μεταφορά των εσωρούχων σε μικρά ταξίδια.
Στο ένα από τα τρία εφτιαξα τα λουράκια από το ίδιο ύφασμα, στα άλλα δύο όμως προτίμησα να περάσω κορδόνι του εμπορίου που μου φάνηκε πιο εντυπωσιακό. 

Σας χαιρετώ,
Να είστε όλοι καλά!!




 

Sewing machine cleaning - Καθάρισμα της ραπτομηχανής

Γειά σας!

 

Κάθε φορά που ξεκινώ ένα  project, μετανιώνω γιατί δεν έχω ήδη καθαρίσει τη μηχανή μου.

Και κάθε φορά που τελειώνω, έχω τόσα να μαζέψω και να κρύψω στη θέση τους, που παραμελώ το καθάρισμα.

 

Ώσπου ο κόμπος έφτασε στο χτένι!

Μετά τη μεταποίηση των σεντονιών, μου αποφάσισα πως ήγγικεν η ώρα της καθαριότητας.

Αφαίρεσα το κάλυμμα του μηχανισμού της μηχανής, για να βρεθώ εμπρός σε ένα τεράααστιο σύννεφο από χνούδια.

Καθάρισα επιμελώς όσα μπορούσε να φτάσει το πινελάκι, όμως το αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε, αφού με την άκρη του ματιού μου έβλεπα στο απροσπέλαστο βάθος κι άλλα κρυμμένα χνούδια. Έστυψα το μυαλό μου και ... ω του θαύματος!!! , η ιδέα γεννήθηκε και, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος και εκ των υστέρων, ήταν ιδιαιτέρως παραγωγική.

Έφερα από την αποθήκη την άλλη μου αγάπη, την ηλεκτρική σκούπα.  Φοβούμενη την πιθανότητα να ρουφήξω μαζί με τα χνούδια και κάτι που δεν έπρεπε, προσάρμοσα με λάστιχο στο στόμιο του σωλήνα ένα ψιλό καλτσάκι μου, διπλωμένο στα δύο και έχωσα την άκρη στο άνοιγμα του μηχανισμού. Η σκούπα ρούφηξε όλα τα χνούδια που δεν έφτανα να απομακρύνω με το πινέλο, που  συγκρατήθηκαν από το καλτσάκι. Αφού έλεγξα τη μικρή χνουδόμπαλα βεβαιώθηκα ότι ευτυχώς τίποτε άλλο χρήσιμο δεν είχε φύγει από τη θέση του.

Στη συνέχεια λάδωσα το μηχανισμό, σύμφωνα πάντα με τις υποδείξεις του κατασκευαστή, ξανατοποθέτησα το καπάκι του, άλλαξα βελόνα, καθάρισα το εξωτερικό της μηχανής με ένα νωπό πανί, την κάλυψα με ένα απλό κάλυμμα που της έραψα από ρετάλια και την άφησα να ξεκουραστεί και να ανακτήσει δυνάμεις για νέες περιπέτειες.......

 

Σας χαιρετώ,

Να είστε όλοι καλά!!