Friday, 28 October 2016

Quilting for begginers - Τα πρώτα μου βήματα στο πάτσγουορκ



 
Χρόνια τώρα χαζεύω τα υπέροχα quilts στο internet, τα κοιτάζω από δω, τα κοιτάζω από κει, τα μελετώ πολύ προσεκτικά, κρατώ αυτες τις σελίδες με τα tutorials που μου αρέσουν, τα ξανακοιτάζω, κάνω βόλτες στο κέντρο της Αθήνας προς άγρα υλικών.......
Με την ευκαιρία της άφιξης ενός νέου μέλους στην οικογένεια και με την πρόφαση ενός χειροποίητου προσωπικού δώρου, επί τέλους, το αποφάσισα!!!!!
Δε βαριέσαι, θα το ξεκινήσω κι ότι γίνει. Στη χειρότερη περίπτωση θα το πετάξω κι ούτε γάτα, ούτε ζημιά, τουλάχιστον θα μου φύγει ο καημός!
Αποφάσισα, λόγω της αβεβαιότητας ενός αξιοπρεπούς αποτελέσματος, να αγοράσω μόνο τα άκρως απαραίτητα, δηλαδή το ύφασμα και τη βάτα, και να μην ξοδευτώ για υλικά που ίσως και να μη μου χρειαστούν ξανά.
Αγόρασα λοιπόν τέσσερα διαφορετικά  υφάσματα σε αποχρώσεις του ροζ καθώς κι ένα λευκό. Βαμβακερά βέβαια, γιατί θα αγγίζουν το ευαίσθητο μωρουδίστικο δερματάκι.
Η αγορά της βάτας, βαμβακερής κι αυτής για τον ίδιο λόγο, με δυσκόλεψε πολύ αφού μόνο δύο καταστήματα του κέντρου τη διέθεταν. Μπήκα σε πάρα πολλά καταστήματα με υφάσματα ή υλικά ραψίματος αναζητώντας εις μάτην βαμβακερή βάτα. Η απάντηση των εμπόρων ήταν ότι είναι πολύ ακριβή και δεν την αγοράζουν οι πελάτες. Είχαν απόλυτο δίκιο. Βρήκα δύο ειδών βάτες σε δύο διαφορετικά καταστήματα. Η πρώτη, αγνώστου κατασκευαστή,  σε χαμηλή τιμή μεν, πολύ λεπτή και ανάρια δε. Η δεύτερη της Vlieseline, σε τιμή πενταπλάσια της πρώτης μεν, εξαιρετικής ποιότητας δε, γι αυτό και την προτίμησα.
Ξεκίνησα κόβοντας το ύφασμά μου σε λωρίδες, ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες.


Στη συνέχεια έραψα τις λωρίδες μεταξύ τους εναλλάσσοντάς τις τακτικά έτσι ωστε να είναι συμμετρικό το σχέδιο που θα προκύψει.


Χρησιμοποίησα ως οδηγό για το περιθώριο ραφής 1/4''  τη λευκή γραμμή που είναι σχεδιασμένη πάνω στο διαφανές κάλυμμα της μασουρίστρας.


Σημάδεψα τα πέντε διαφορετικά φύλλα για να μη τα μπερδέψω μεταξύ τους.


Έκοψα τα φύλλα σε λωρίδες.


Και σιδέρωσα τα περιθώρα ραφής.


Αφού έραψα τις λωρίδες μεταξύ τους, έστρωσα στο πάτωμα το ύφασμα για το πίσω μέρος με την ανάποδη όψη προς τα πάνω. Το τέντωσα και το κόλλησα με χαρτοταινία. Άπλωσα από πάνω τη βαμβακερή βάτα και στη συνέχεια το πάνω μέρος με την καλή όψη προς τα  πάνω.


Συνέχισα καρφιτσώνοντας το "σάντουιτς".


Προετοιμάζομαι για το επόμενο βήμα το οποίο, ομολογώ, με φοβίζει και με αγχώνει.
Εφοδιάζω τη μηχανή μου με καινούρια βελόνα, χοντρή και μυτερή για τζην (90/14). Εφαρμόζω το walking foot, καθ' υπόδειξη των ανά των κόσμο quilters. Ετοιμάζω δύο ακόμη μασουρίστρες. Διπλώνω το σάντουιτς σε ρολό ώστε να χωρά κάτω από το μπράτσο της μηχανής, κάνω μια προσευχή στον προστάτη άγιο των ραφτών (?!?!) και.......

Ξεκινώ από το κέντρο του παπλώματος ράβοντας με την τεχνική stitch in the ditch, επί το ελληνικότερον σε μια δική μου προσπάθεια απόδοσης: ράβω στο αυλάκι της ραφής (ποιος θα  μεταφράσει όλους αυτούς τους όρους;;;;)
Χρειάστηκα το χρόνο μου ώσπου να πετύχω να σπρώχνω το ύφασμα με ρυθμό και σε συγχρονισμό με την ταχύτητα της μηχανής. Προχώρησα ράβοντας αργά για να ακολουθεί το γαζί μου το αυλάκι της ραφής. Όταν τελείωσα το πρώτο μισό και έβγαλα το πάπλωμα από τη μηχανή, .... οποία απογοήτευσις!!!! Το ύφασμα στην πίσω μεριά  φαινόταν να "τραβάει" στις ραφές!
Τελικά αποδείχτηκε ότι βιάστηκα να απογοητευτώ καθώς το πρόβλημα το έλυσε, ποιος άλλος;  ο καλύτερος φίλος της ράφτρας , το σίδερο. Μετά από ένα καλό σιδέρωμα με ατμό το ύφασμα έστρωσε ως δια μαγείας.
 

Κι ενώ αρχική μου πρόθεση ήταν να ράψω και τις οριζόντιες αλλά και τις κατακόρυφες ραφές, αρκέστηκα στο ράψιμο μόνο των κατακόρυφων, αφήνοντας τα δύσκολα για μια επόμενη φορά. Ανυπομονώ να πετύχω ένα κόσμιο αποτέλεσμα που να αξίζει τον κόπο, ο οποίος δεν είναι και λίγος, το αντίθετο θα έλεγα....
Τελειώνω το καπιτονάρισμα (quilting) με τα γαζιά στο λευκό εξωτερικό πλαίσιο του παπλώματος.
 

Σειρά έχει τώρα το ρέλιασμα. Ίσιωσα το πάπλωμα κόβοντας την περίσσεια  υφάσματος από τις άκρες του. Το ρέλι, για να έχει το κατιτίς του και να απέχει από τα συνηθισμένα, το έφτιαξα χρησιμοποιώντας και τα πέντε διαφορετικά υφάσματα σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες.
 





Για την τοποθέτησή του πάνω στο πάπλωμα, το γύρισμα τις γωνίες και την ένωση των άκρων με βοήθησαν αυτές οι οδηγίες.
 

Η τελευταία πινελιά ήταν το ράψιμο του ρελιού, παραδοσιακά στο χέρι. Οι καρφίτσες δεν βοηθάνε σε τόσο παχύ σάντουιτς, γι αυτό χρησιμοποίησα ό,τι είχα στο σπίτι . Τα κλιπς για τα χαρτιά ήταν μια καλή εναλλακτική των πλαστικών κλιπς που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τις έμπειρες quilters  και που δεν υπάρχουν στην ελληνική αγορά.
 




 
 





 
 
Ομολογώ πως είχα μια μικρή αμφιβολία για το κατά πόσο η χρήση της βαμβακερής βάτας θα είχε ως αποτέλεσμα ένα ζεστό παπλωματάκι, αυτή όμως εξανεμίστηκε γιατί κατά τη διάρκεια του ραψίματος στο χέρι το απλωμένο στα πόδια μου πάπλωμα  πρόσφερε μια υπέροχη γλυκειά ζεστασιά!!

Τελικός απολογισμός:

Η μοναδικότητα του έργου, αδιαμφισβήτητη.
Η ποιότητα των υλικών η βέλτιστη.
Η εμφάνιση αξιοπρεπής, με πολλή προσοχή δοσμένη στη λεπτομέρεια.
Η λειτουργικότητά του ώς θερμαντικού αποδεδειγμένη.

Η ικανοποίηση της ράφτρας, δεν περιγράφεται!  Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί το αποτέλεσμα είναι καλύτερο των προσδοκιών μου.
Κι όσο γράφω αυτές τις γραμμές, το μυαλό μου τρέχει κάνοντας  μελλοντικά σχέδια.....
 
Όσο για το δώρο της μικρής , αυτό συμπληρώθηκε και από ασορτί σετ σεντονιών κούνιας.
 


 
Σας χαιρετώ,

Να είστε όλοι καλά!!!
 

Labels DIY - Φτιάχνω ετικετες

Καλή σας μέρα!

Χθες ασχολήθηκα με την εκτύπωση των ετικετών που χρησιμοποιώ στις κατασκευές μου.




Μετά από πολύ ψάξιμο στον ιστό και πολλές δοκιμές, κατέληξα σ' αυτόν τον τρόπο που μου εξασφαλίζει ετικέτες που δεν ξεφτίζουν και δεν καταστρέφονται  με το σιδέρωμα.

Στις πρώτες μου προσπάθειες εκτύπωνα την ετικέτα σε σιδερότυπο χαρτί, το οποίο στη συνέχεια μετέφερα πάνω σε γκρο κορδέλα ή σε φακαρόλα  με το σίδερο.
Πλεονέκτημα: η κορδέλα και η φακαρόλα  δεν ξεφτίζουν, Μειονέκτημα: η σιδερότυπη ετικέτα κολλά στο σιδέρωμα ή καταστρέφεται με τα πλυσίματα.

Στην τελευταία μου προσπάθεια τυπώνω την ετικέτα πάνω στο ύφασμα το οποίο έχω προηγουμένως σταθεροποιήσει με αράχνη. Μετά την αφαίρεση της αράχνης σιδερώνω την ετικέτα κολλώντας μεταξύ τους τις δύο πλευρές της.
Πλεονέκτημα: το ύφασμα δεν ξεφτίζει, η εκτύπωση δεν καίγεται με το σιδέρωμα και δεν καταστρέφεται με το πλύσιμο Μειονέκτημα: κανένα (μέχρι στιγμής)


Τα βήματα της εκτέλεσης:
  1. Προετοιμασία του υφάσματος για εκτύπωση
  2. Σχεδιασμός της ετικέτας
  3. Εκτύπωση
  4. Κόψιμο 
  5. Δίπλωμα και σιδέρωμα
 Σας τα παρουσιάζω αναλυτικά παρακάτω:

1. Προετοιμασία του υφάσματος για εκτύπωση.


Χρησιμοποιώ λευκό σεντονόπανο 100% βαμβακερό για να αντέχει στο πλύσιμο και στο σιδέρωμα
Το σιδερώνω πολύ καλά και μετά κολλάω με το σίδερο τη θερμοκολλητική αράχνη. Την ιδέα μου την  έδωσε η keywoman σ' αυτή της την ανάρτηση.


2. Σχεδιασμός της ετικέτας.

 
Γι αυτό το σκοπό χρησιμοποιώ πάντα το Excel γιατί η δημιουργία πινάκων είναι πολύ πιο εύκολη απ' ότι στο Word.
Για να διευκολυνθώ στο κόψιμο και να έχω ολόισιες ετικέτες, σημαδεύω τα όρια των ετικετών τυπώνοντας τρεις κάθετες συνεχόμενες γραμμές για τις στενές πλευρές και μικρές γραμμούλες για τις φαρδιές πλευρές των ετικετών.
Σε παλαιότερες  προσπάθειες για να οριοθετήσω την κάθε ετικέτα τύπωνα όλο το περίγραμμά της, το οποίο στη συνέχεια έπρεπε να αφαιρέσω κόβοντάς το, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο.
 


3. Εκτύπωση.

 
 Τροφοδοτώ τον εκτυπωτή με το σάντουιτς υφάσματος-χαρτιού και τυπώνω στη βέλτιστη ποιότητα.
Αφήνω την εκτύπωση να ξεκουραστεί για να στεγνώσει καλά το μελάνι.

4. Κόψιμο.

 
Πάνω στην επιφάνεια κοπής κόβω τις φαρδιές πλευρές των ετικετών προσέχοντας να μην κόψω ως τις άκρες.




Στη συνέχεια κόβω τη μεσαία κάθετη γραμμή έχοντας έτσι δύο στήλες από ετικέτες που συνδέονται μεταξύ τους στη μια πλευρά. 
 

Τελειώνω κόβοντας και την άλλη πλευρά . Ετσι καταφέρνω να έχω ομοιόμορφες ετικέτες, χωρίς να παιδεύομαι κόβοντας καθεμιά ξεχωριστά.
Οι γραμμές από τα περιγράμματα στις στενές πλευρές θα κρυφτούν όταν η ετικέτα ραφτεί στο έτοιμο ρούχο.
 

5. Δίπλωμα και σιδέρωμα.

 

Στη συνέχεια αφαιρώ το χαρτί από την πίσω πλευρά κάθε ετικέτας, τη διπλώνω και τη σιδερώνω.
Οι δυο πλευρές τις κολλούν μεταξύ τους κι έτσι οι κομμένες άκρες δεν ξεφτίζουν. 
 

 

 



 
 
Πως σας φαίνονται;
 
Αν κάποια φίλη έχει μια καλύτερη ιδέα που θα ήθελε να τη μοιραστεί μαζί μας, πολύ θα ήθελα να τη δω.
 
 Σας χαιρετώ κι εύχομαι να είστε όλοι καλά!!!
  

Monday, 16 May 2016

Time is money! - Ο χρόνος είναι χρήμα! (Bed sheets - σεντόνια )

Καλημέρα σε όλους!
 
Τον τελευταίο καιρό με διακατέχει ραπτική μανία.
 
Αγαπημένο αντικείμενο, τι άλλο; Σεντόνια!
Υπέρδιπλα, μονά, με τις μαξιλαροθήκες τους.
Με λάστιχο ή χωρίς.
Βαμβακερά υφάσματα.
Ριγέ, με γεωμετρικά σχήματα, λουλουδάτα.
Γαλάζια, καφέ, μπεζ, ασπρόμαυρα, γκρίζα.
 
Ξεκίνησα λίγο πριν το Πάσχα, αρπάζοντας την ευκαιρία να φτιάξω χειροποίητα δώρα και μέχρι σήμερα έχω ράψει 8 υπέρδιπλα και 3 μονά σετ, με το σετ να περιλαμβάνει πανωσέντονο, κατωσέντονο και τις ανάλογες μαξιλαροθήκες.
 
Στήνοντας λοιπόν μια μικρή γραμμή παραγωγής συνειδητοποίησα πως θα έπρεπε να αλλάξω κάπως τις μεθόδους μου για να μειώσω το χρόνο που αφιέρωνα στο ράψιμο, έτσι ώστε να προλαβαίνω να ασχολούμαι με τις υπόλοιπες ευγενείς(!) καθημερινές ασχολίες του νοικοκυριού μου.
 
Από τις φωτογραφίες λείπουν τα άσπρα-γκρίζα λουλουδάτα-ριγέ σετ που τα δώρισα πριν τη φωτογράφιση.








 
 
 
  

Συνήθως ξεκινώ με το κόψιμο των υφασμάτων.
Αυτή τη δουλειά την κάνω πάντα πρωί, με καθαρό μυαλό και μόνο όταν όλοι λείπουν από το σπίτι καθώς χρειάζομαι και το τραπέζι της κουζίνας και το πάτωμα της τραπεζαρίας για ν' απλώνω τα υφάσματά μου. Μετρώ προσεκτικα πάντα δύο φορές και κόβω όλα τα κομμάτια που χρειάζομαι.
 
Στη συνέχεια  ράβω όλες τις μαξιλαροθήκες.
 
Συνεχίζω με όλα τα κατωσέντονα.
 
Και φτάνω στα πανωσέντονα...
Η πιο χρονοβόρα από τις επί μέρους  εργασίες είναι  αυτή του ραψίματος του ρελιού και της φάσας.
 
Στην πρώτη φάση καρφίτσωνα το ρέλι με τη φάσα. Στη δεύτερη φάση καρφίτσωνα αυτά τα δύο στο πάνω μέρος του πανωσέντονου. 
 Πολλές καρφίτσες αν λάβει κανείς υπ' όψιν ότι το φάρδος του υπέρδιπλου πανωσέντονου είναι 2,4 μέτρα!

 
Πολλές καρφίτσες!!

 Αυτές τις δύο φάσεις τις παρέκαμψα χρησιμοποιώντας το ποδαράκι για το blind hem και την επιλογή του μέγιστου μήκους γαζιού της ραπτομηχανής μου.
 
Ευθυγράμμισα το ποδαράκι (το πλαστικό μέρος του) με τη λευκή γραμμή που βρίσκεται στο διάφανο κάλυμα της μασουρίστρας, για να μου χρησιμεύσει σαν οδηγός.
 

 
Στη συνέχεια, οδηγώντας την άκρη του ρελιού πάνω στην άκρη της  φάσας με τη βοήθεια του οδηγού, χωρίς βιαστικές κινήσεις για χάρη της ακρίβειας,  τα τρύπωσα μεταξύ τους σε χρόνο μηδέν!!


 

 

Στη συνέχεια και με τον ίδιο τρόπο γάζωσα κατευθείαν το πανωσέντονο πάνω στη φάσα με το ρέλι χωρίς να τα τρυπώσω καν.


 
Λεπτομέρεια του γυρίσματος του ρελιού στην πλευρά του σεντονιού.

Η σιδερώστρα μου επί το έργον!!  Δεν την είχα ξαναδεί τόσο φορτωμένη !
 

Εδώ το ράψιμο του πλαινού μέρους της φάσας. Το ρέλι σταματά λίγο πριν το πλαϊνό στρίφωμα του σεντονιού για να αποφεύγονται οι χοντράδες από τις πολλές στρώσεις υφάσματος, γνώση που την απέκτησα με το δύσκολο τρόπο.


Η φάσα μισοτελειωμένη.


Στη συνέχεια καρφιτσώνω το πίσω μέρος της φάσας για να γαζώσω το τελευταίο γαζί από την καλή μεριά του σεντονιού χρησιμοποιώντας πάλι το ποδαράκι του blind hem όπως φαίνεται σ αυτή την παλιότερη ανάρτηση.
Aυτό το  μοναδικό καρφίτσωμα δεν γίνεται να το αποφύγω , εκτός αν έχετε κάποια ιδέα να προτείνετε!!!


Με αυτόν τον τρόπο κατάφερα να βελτιώσω το ρεκόρ μου από ένα υπέρδιπλο πανωσέντονο την ημέρα σε τέσσερα και να κερδίσω χρόνο για να ασχοληθώ με τις αυξημένες Πασχαλινές απαιτήσεις του νοικοκυριού μου.
 
Τώρα κάνω ένα διάλλειμα μιας που είναι περίοδος πανελληνίων και το βλαστάρι μου χρειάζεται περιποίηση και ηρεμία στο σπίτι.
Κι εγώ επίσης χρειάζομαι λίγη ηρεμία και χρόνο (που τον κέρδισα επάξια άλλωστε) για να τον αφιερώσω στα αγαπημένα μου βιβλία.
 
Αλλά που θα πάει;
Σε δύο εβδομάδες οι πανελλήνιες θα έχουν τελειώσει...
Όλο και κάποιο καινούριο ύφασμα δεν θα βρω;
 
Σας χαιρετώ,
Να είστε όλοι καλά....