Tuesday, 28 March 2017

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΤΣΓΟΥΟΡΚ - ΧΕΙΡΟΤΕΚΝΙΚΑ 2017

Καλημέρα σε όλους σας!

     Την Παρασκευή το πρωί επισκέφθηκα την έκθεση ΧΕΙΡΟΤΕΚΝΙΚΑ 2017 στο Μαρούσι, με σκοπό να γνωρίσω τις παπλωματούδες του Ελληνικού Συλλόγου Πάτσγουορκ και να τους παραδώσω το παπλωματάκι μου.


Στο περίπτερο του συλλόγου ήταν εκτεθειμένα πολλά έργα που ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο. Φτιαγμένα με πολύ ωραία υφάσματα, συνδυασμούς χρωμάτων και φίνο καπιτονάρισμα είτε στο χέρι είτε στη ραπτομηχανή. Δεν ήξερες ποιο να πρωτοθαυμάσεις!

     Οι παπλωματούδες ήταν όλες απασχολημένες με την κατασκευή μικρών παπλωμάτων που θα τα δωρίσουν στον φορέα ΗΛΙΤΟΜΗΝΟΝ για να αγκαλιάσουν τα πρόωρα μωράκια. Όταν τους παρέδωσα το δικό μου έργο, με ευχαρίστησαν εγκάρδια και το έβαλαν κι αυτό σε εμφανή θέση της έκθεσης.
Με την άδειά τους έβγαλα φωτογραφίες τις οποίες και δημοσιεύω παρακάτω.

Το δικό μου πάπλωμα
 
Οι παπλωματούδες επί το έργον. Στους τοίχους του περιπτέρου κρέμονται τα υπέροχα παπλώματα




Ένα εξαιρετικό πάπλωμα σε γαλάζιες αποχρώσεις


Λεπτομέρεια (Οι δύο πρώτες σειρές)

Λεπτομέρεια (Οι δύο μεσαίες σειρές)

Λεπτομέρεια (Οι δύο τελευταίες σειρές)


Λεπτομέρεια  καπιτοναρίσματος

Λεπτομέρεια καπιτοναρίσματος

     Μου σύστησαν επίσης και την δασκάλα τους την κυρία Μάνια Χατζηιωαννίδη, την οποία βέβαια ήδη γνώριζα από τις περιηγήσεις μου στα σχετικά με το πάτσγουορκ blogs.

     Σε ένα περίπτερο λίγο πιο κάτω γνώρισα από κοντά την Βάλια και την Ελίνα από το ftiaxto.gr, παλιές μου γνώριμες κι εκείνες από το internet !

      Tόσο πολύ ενθουσιάστηκα από αυτά τα έργα που κατά τη διαδρομή της επιστροφής στο μυαλό μου τριγύριζαν σχέδια για νέα projects!

     Σας χαιρετώ, να είστε όλοι καλά!



Wednesday, 22 March 2017

Ηλιτόμηνον (πρόωρα γεννημένο) ετών 55! - Preemie aged 55!


Καλημέρα σε όλους!!

Την προηγούμενη εβδομάδα κατά την επίσκεψή μου σε διάφορα blogs που παρακολουθώ, βρέθηκα σε αυτή την ανάρτηση της Μαρίας που μου κίνησε το ενδιαφέρον και με συγκίνησε πολύ, γιατί κι εγώ η ίδια υπήρξα πρόωρο μωρό.
     Γεννήθηκα μετά από επτά μήνες εγκυμοσύνης και ζύγιζα μόλις 1,9 κιλά. Αν και δεν αντιμετώπιζα προβλήματα υγείας, όντας πρόωρο και λιποβαρές βρέφος, πέρασα τις  πρώτες ημέρες της ζωής μου σε θερμοκοιτίδα στο μαιευτήριο Έλενας Βενιζέλου. Οι γονείς μου πηγαινοέρχονταν φέρνοντας μαζί τους -εκτός από την αγάπη τους- μητρικό γάλα στα τότε γυάλινα μπουκάλια του φρέκου γάλακτος.
Παρά τα περιορισμένα  μέσα και τις αντίξοες συνθήκες της εποχής μου, κατάφερα να βγω από το μαιευτήριο σαράντα ημέρες αργότερα γερή και δυνατή. 






     Ο καρπός μου ήταν όσος είναι σήμερα ο αντίχειράς μου. Την κορδελίτσα με το όνομά μου τη χάρισε στον μπαμπά μου η προϊσταμένη του θαλάμου νεογνών και είναι φυλαγμένη στο αρχείο του με τα αναμνηστικά.




     Σε ηλικία εννέα μηνών στη βάφτισή μου ήμουν πια ένα στρουμπουλό μωράκι.

     Έγινα παιδάκι, έφηβη, ενήλικη και σήμερα απολαμβάνω μια ευτυχισμένη ζωή  με τον άντρα μου και τα παιδιά μου, την οικογένεια με την ευρύτερη έννοια και τους φίλους μου.



     Θέλοντας να αποτίσω φόρο τιμής στους δικούς μου γονείς, καθώς και στους νέους γονείς που παλεύουν για τα πρόωρα μωρά τους και ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα του συλλόγου "Ηλιτόμηνον", του Ελληνικού Σύλλογου Πάτσγουορκ  και της Μάνιας Χατζηιωαννίδη,  έφτιαξα ένα μικρό παπλωματάκι για να αγκαλιάσει ένα μικρούλη αγωνιστή.

     Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου σ' αυτό το μικρούλι ανθρωπάκι να γίνει γερό και δυνατό.
Να μεγαλώσει,  να ευτυχήσει, να ζήσει πολλά καλά χρόνια, να γεράσει και να ασπρίσει σαν τα ψηλά βουνά!










Οι διαστάσεις του παπλώματος είναι 64 εκ. Χ 83 εκ.
Τα υφάσματα, η κλωστή καθώς και η βάτα είναι 100% βαμβακερά.


Σας χαιρετώ,
νάστε όλοι καλά!!

Friday, 3 February 2017

Chair reupholstery - Επιδιόρθωση ταπετσαρίας καρέκλας



Καλημέρα σε όλους σας!

Ψάχνοντας το φάκελλο με τις φωτογραφίες μου, βρήκα ξεχασμένες αυτές που αφορούν την επισκευή της καρέκλας του γραφείου των παιδιών μου.
Η συγκεκριμένη καρέκλα, η κλασική της SATO, αγοράστηκε πριν απο 12 χρόνια κι έκτοτε έζησε μια πολύπαθη ζωή. Στο μαξιλάρι του καθίσματός της έπεσαν κατά καιρούς νερά και πορτοκαλάδες, που σαν αποτέλεσμα είχαν ωραιότατους λεκέδες. Με φιλότιμες προσπάθειες καταφέρναμε πάντα να καθαρίζουμε τους  λεκέδες έτσι ώστε η καρέκλα να στέκεται αξιοπρεπώς στη θέση της.
Το τελευταίο ατύχημα άφησε στο κάθισμα ένα τεράάάστιο λεκέ από καφέ. Το παιδάκι που έκανε τη ζημιά, θεώρησε πρέπον να τον καθαρίσει μόνο του, πλένοντας το κάθισμα με αρκετό νερό και στεγνώνοντας στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το πιστολάκι.
Και τότε συνέβη το κακό!
Ο υπερβολικά ζεστός αέρας έκαψε το συνθετικό ύφασμα και άφησε πίσω του μια τρύπα διαμέτρου οκτώ περίπου εκατοστών. Ο Ένοχος ήρθε με σκυμμένο το κεφάλι να ομολογήσει το έγκλημά του και να προσφερθεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ζημιάς.
Να λοιπόν που μας δόθηκε η ευκαιρία να εφαρμόσουμε όλες αυτές τις οδηγίες που συχνά - πυκνά διαβάζουμε στο internet και ευελπιστούμε ότι δεν θα μας χρειαστούν ποτέ.
Με μια βόλτα στο κέντρο, αγόρασα ένα μέτρο ύφασμα ταπετσαρίας με κόστος 4 ευρώ.
Ο Ένοχος ανέλαβε να αποσυναρμολογήσει την καρέκλα, διαδικασία που αποδείχτηκε δυσκολότερη από το αναμενόμενο, καθώς μια από τις βίδες είχε σκουριάσει από τα χρόνια και από τις επαναλαμβανόμενες εκθέσεις της στα υγρά και αρνούνταν να ξεβιδωθεί.




Για την υπέρβαση του σκοπέλου επιστρατεύτηκαν οι  Μεγάλες Δυνάμεις, που έσωσαν την κατάσταση ξεβιδώνοντας τη δύσκολη βίδα, καθώς διαθέτουν και τεχνογνωσία, και τα κατάλληλα εργαλεια και υλικά (WD40) και αναμφισβήτητα, ασύγκριτα μεγαλύτερη μυική δύναμη.
 
Οι Μεγάλες Δυνάμεις με το WD40 ανά χείρας.


Στη συνέχεια ο Ένοχος καθάρισε όλα τα κομμάτια της καρέκλας και αφαίρεσε το ύφασμα αφού πρώτα έβγαλε όλα τα καρφωτικά, ενώ εγώ ασχολήθηκα με την εφαρμογή του νέου υφάσματος, τεντώνοντας τις άκρες του και στερεώνοντάς το με γερό χοντρό βαμβακρό νήμα για πλέξιμο με το βελονάκι.
Ο Καλός μου στερέωσε το ύφασμα με το καρφωτικό πιστόλι, αφαίρεσε το βαμβακερό νήμα και έκοψε τις περισσευούμενες άκρες, ο δε Ένοχος επανασυναρμολόγησε την καρέκλα.




Δυστυχώς δεν έβγαλα ούτε μια φωτογραφία της διαδικασίας αλλαγής υφάσματος για να σας την παρουσιάσω, ωστόσο ομολογώ ότι δεν ήταν καθόλου δύσκολο και σίγουρα άξιζε τον κόπο.

Θα ήταν αμαρτία να αχρηστέψουμε μια γερή και κατά τα άλλα λειτουργική καρέκλα μόνο και μόνο λόγω του κατεστραμένου υφάσματος!

Αυτά προς το παρόν.

Σας χαιρετώ.

Να είστε όλοι καλά!..

Saturday, 24 December 2016

SEASON GREETINGS






ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !

ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ !

Χρόνια πολλά στις Ευγενούλες που γιορτάζουν σήμερα, στους Χρήστους και στις Χρύσες που γιορτάζουν αύριο και στους Μάνους που γιορτάζουν μεθαύριο!!



Friday, 28 October 2016

Quilting for begginers - Τα πρώτα μου βήματα στο πάτσγουορκ



 
Χρόνια τώρα χαζεύω τα υπέροχα quilts στο internet, τα κοιτάζω από δω, τα κοιτάζω από κει, τα μελετώ πολύ προσεκτικά, κρατώ αυτες τις σελίδες με τα tutorials που μου αρέσουν, τα ξανακοιτάζω, κάνω βόλτες στο κέντρο της Αθήνας προς άγρα υλικών.......
Με την ευκαιρία της άφιξης ενός νέου μέλους στην οικογένεια και με την πρόφαση ενός χειροποίητου προσωπικού δώρου, επί τέλους, το αποφάσισα!!!!!
Δε βαριέσαι, θα το ξεκινήσω κι ότι γίνει. Στη χειρότερη περίπτωση θα το πετάξω κι ούτε γάτα, ούτε ζημιά, τουλάχιστον θα μου φύγει ο καημός!
Αποφάσισα, λόγω της αβεβαιότητας ενός αξιοπρεπούς αποτελέσματος, να αγοράσω μόνο τα άκρως απαραίτητα, δηλαδή το ύφασμα και τη βάτα, και να μην ξοδευτώ για υλικά που ίσως και να μη μου χρειαστούν ξανά.
Αγόρασα λοιπόν τέσσερα διαφορετικά  υφάσματα σε αποχρώσεις του ροζ καθώς κι ένα λευκό. Βαμβακερά βέβαια, γιατί θα αγγίζουν το ευαίσθητο μωρουδίστικο δερματάκι.
Η αγορά της βάτας, βαμβακερής κι αυτής για τον ίδιο λόγο, με δυσκόλεψε πολύ αφού μόνο δύο καταστήματα του κέντρου τη διέθεταν. Μπήκα σε πάρα πολλά καταστήματα με υφάσματα ή υλικά ραψίματος αναζητώντας εις μάτην βαμβακερή βάτα. Η απάντηση των εμπόρων ήταν ότι είναι πολύ ακριβή και δεν την αγοράζουν οι πελάτες. Είχαν απόλυτο δίκιο. Βρήκα δύο ειδών βάτες σε δύο διαφορετικά καταστήματα. Η πρώτη, αγνώστου κατασκευαστή,  σε χαμηλή τιμή μεν, πολύ λεπτή και ανάρια δε. Η δεύτερη της Vlieseline, σε τιμή πενταπλάσια της πρώτης μεν, εξαιρετικής ποιότητας δε, γι αυτό και την προτίμησα.
Ξεκίνησα κόβοντας το ύφασμά μου σε λωρίδες, ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες.


Στη συνέχεια έραψα τις λωρίδες μεταξύ τους εναλλάσσοντάς τις τακτικά έτσι ωστε να είναι συμμετρικό το σχέδιο που θα προκύψει.


Χρησιμοποίησα ως οδηγό για το περιθώριο ραφής 1/4''  τη λευκή γραμμή που είναι σχεδιασμένη πάνω στο διαφανές κάλυμμα της μασουρίστρας.


Σημάδεψα τα πέντε διαφορετικά φύλλα για να μη τα μπερδέψω μεταξύ τους.


Έκοψα τα φύλλα σε λωρίδες.


Και σιδέρωσα τα περιθώρα ραφής.


Αφού έραψα τις λωρίδες μεταξύ τους, έστρωσα στο πάτωμα το ύφασμα για το πίσω μέρος με την ανάποδη όψη προς τα πάνω. Το τέντωσα και το κόλλησα με χαρτοταινία. Άπλωσα από πάνω τη βαμβακερή βάτα και στη συνέχεια το πάνω μέρος με την καλή όψη προς τα  πάνω.


Συνέχισα καρφιτσώνοντας το "σάντουιτς".


Προετοιμάζομαι για το επόμενο βήμα το οποίο, ομολογώ, με φοβίζει και με αγχώνει.
Εφοδιάζω τη μηχανή μου με καινούρια βελόνα, χοντρή και μυτερή για τζην (90/14). Εφαρμόζω το walking foot, καθ' υπόδειξη των ανά των κόσμο quilters. Ετοιμάζω δύο ακόμη μασουρίστρες. Διπλώνω το σάντουιτς σε ρολό ώστε να χωρά κάτω από το μπράτσο της μηχανής, κάνω μια προσευχή στον προστάτη άγιο των ραφτών (?!?!) και.......

Ξεκινώ από το κέντρο του παπλώματος ράβοντας με την τεχνική stitch in the ditch, επί το ελληνικότερον σε μια δική μου προσπάθεια απόδοσης: ράβω στο αυλάκι της ραφής (ποιος θα  μεταφράσει όλους αυτούς τους όρους;;;;)
Χρειάστηκα το χρόνο μου ώσπου να πετύχω να σπρώχνω το ύφασμα με ρυθμό και σε συγχρονισμό με την ταχύτητα της μηχανής. Προχώρησα ράβοντας αργά για να ακολουθεί το γαζί μου το αυλάκι της ραφής. Όταν τελείωσα το πρώτο μισό και έβγαλα το πάπλωμα από τη μηχανή, .... οποία απογοήτευσις!!!! Το ύφασμα στην πίσω μεριά  φαινόταν να "τραβάει" στις ραφές!
Τελικά αποδείχτηκε ότι βιάστηκα να απογοητευτώ καθώς το πρόβλημα το έλυσε, ποιος άλλος;  ο καλύτερος φίλος της ράφτρας , το σίδερο. Μετά από ένα καλό σιδέρωμα με ατμό το ύφασμα έστρωσε ως δια μαγείας.
 

Κι ενώ αρχική μου πρόθεση ήταν να ράψω και τις οριζόντιες αλλά και τις κατακόρυφες ραφές, αρκέστηκα στο ράψιμο μόνο των κατακόρυφων, αφήνοντας τα δύσκολα για μια επόμενη φορά. Ανυπομονώ να πετύχω ένα κόσμιο αποτέλεσμα που να αξίζει τον κόπο, ο οποίος δεν είναι και λίγος, το αντίθετο θα έλεγα....
Τελειώνω το καπιτονάρισμα (quilting) με τα γαζιά στο λευκό εξωτερικό πλαίσιο του παπλώματος.
 

Σειρά έχει τώρα το ρέλιασμα. Ίσιωσα το πάπλωμα κόβοντας την περίσσεια  υφάσματος από τις άκρες του. Το ρέλι, για να έχει το κατιτίς του και να απέχει από τα συνηθισμένα, το έφτιαξα χρησιμοποιώντας και τα πέντε διαφορετικά υφάσματα σύμφωνα με αυτές τις οδηγίες.
 





Για την τοποθέτησή του πάνω στο πάπλωμα, το γύρισμα τις γωνίες και την ένωση των άκρων με βοήθησαν αυτές οι οδηγίες.
 

Η τελευταία πινελιά ήταν το ράψιμο του ρελιού, παραδοσιακά στο χέρι. Οι καρφίτσες δεν βοηθάνε σε τόσο παχύ σάντουιτς, γι αυτό χρησιμοποίησα ό,τι είχα στο σπίτι . Τα κλιπς για τα χαρτιά ήταν μια καλή εναλλακτική των πλαστικών κλιπς που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τις έμπειρες quilters  και που δεν υπάρχουν στην ελληνική αγορά.
 




 
 





 
 
Ομολογώ πως είχα μια μικρή αμφιβολία για το κατά πόσο η χρήση της βαμβακερής βάτας θα είχε ως αποτέλεσμα ένα ζεστό παπλωματάκι, αυτή όμως εξανεμίστηκε γιατί κατά τη διάρκεια του ραψίματος στο χέρι το απλωμένο στα πόδια μου πάπλωμα  πρόσφερε μια υπέροχη γλυκειά ζεστασιά!!

Τελικός απολογισμός:

Η μοναδικότητα του έργου, αδιαμφισβήτητη.
Η ποιότητα των υλικών η βέλτιστη.
Η εμφάνιση αξιοπρεπής, με πολλή προσοχή δοσμένη στη λεπτομέρεια.
Η λειτουργικότητά του ώς θερμαντικού αποδεδειγμένη.

Η ικανοποίηση της ράφτρας, δεν περιγράφεται!  Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί το αποτέλεσμα είναι καλύτερο των προσδοκιών μου.
Κι όσο γράφω αυτές τις γραμμές, το μυαλό μου τρέχει κάνοντας  μελλοντικά σχέδια.....
 
Όσο για το δώρο της μικρής , αυτό συμπληρώθηκε και από ασορτί σετ σεντονιών κούνιας.
 


 
Σας χαιρετώ,

Να είστε όλοι καλά!!!